ató" Adelaar-, K ï r ». ■ 



I. heid . verkeerdclyk hier t'huïs gebragt. Ik 



Apdeeu Z al op 't voetfpoor van Brevn, door wien 



XVII 

 Hoofd*- & eds S te Meloenen opzetteiyk befchreeven zyn , 



stuk. dezel ven , als aanmerkelyk van de Achaa^ kogelen 

 verfchillende , hier afzonderlyk voordellen, en 

 gebruiken daar toe de Vierde Soort van den Rid- 

 der. 



Die Autheur noemtze Marmer ac htige KloöU 

 ronde Kryftalmoeren van den Berg Karmel, in 

 Paleftina , thans een- Steenig Gebergte aan de 

 Zeekust , waar op een Klooster is van onge- 

 fchoeide Monniken , aan Elias toegewyd. Dee« 

 ze hebben groot belang om den Fabel, dat zy 

 door een Vloek van dien Propheet ontdaan 

 zouden zyn , te verbreiden. Zekere plek Gronds 

 op dien öerg wordt het Meloenen -Veld gehe- 

 ten ; om dat 'er deeze Steenen weleer , over- 

 vloedig , plagten gevonden te worden; doch 

 hedendaags zelcjzaam. 



3 , Het zyn, zegt Breyn, (die 'er twee 

 9 , van den Heer ANDEasoN ter befebryving 

 ,, hadt ,) rondachtige Steenen van verfcheiderley 

 „ grootte, als van een Hoender *Ey tot een 

 j middelmaatige Meloen , ja grooter; in een 

 3, taamelyk harde Zand (teen zittende , welke 

 ss bjeek Afchgraauw is, en, daar van los ge- 

 „ maakt, hebben zyde Opper vlakte effen, doch 

 „ een weinig ruuw, graau'w. van Kleur, dlk- 

 „ wils bleek Yzerroestig. Gebroken vertoonen 

 ,, zy in 't midden een holligheid, meestal on- 

 * regelmaatig, nu grooter, nu kleiner, door. 



