230 



Puimsteen e h 



ï. 



' XVIII. 



HOOFB- 



Vuutbiaa- 

 fcing van 



den Berg 



Hekla. 



By hét bezïgrgen vaji den Berg Hekla o£ 

 Ysland, die toen in zestig jaaren geen Vuur. 

 hadt uitgeworpen, fcheen gezegde Heeren de 

 Witte Puimfteen of Schuurfteen de eerfte uit» 

 werping van ieder Vuurbraaking te zyn , Lava 

 en zwarte Puimfteen de tweede , en de derde 

 of laatfte Zand en Asfche. Dit maakten zy 

 pp uit de gefteldheid der Heuvelen , welke 

 dien Berg omzoomen. Zy bevonden hem by- 

 na geheel uit Puimfteen te beftaan , die 'er 

 rood, zwart, blaauw en wit voorkwam, allen 

 origineel : zo dat de verandering van Kleur , 

 voorgemeld , hier geen plaats kon hebben. Zy 

 zagen Verfteend Hout , dat uitgebrand was toe 

 groven Puimfteen, waar in zy nog deDraaden 

 des Houts waarnamen. Zelfs vonden zy ft uk* 

 ken Rots, in Puimfteen veranderd , met klei* 

 ne zwauachtig blaauwe glanzige Steentjes daar 

 ïn. En , dewyl die Berg , gelyk de meefte 

 Vuurbraakers , zekerlyk gemeenfehap met de 

 Zee heeft , (waar van de Grond , op fornmige 

 plaatfen, uit Steen- of Kalkaehtige Zee-Ge- 

 wasfen beftaat ,) zo kon het denkbeeld van Vo- 

 G E l , ten opzigt van den oirfprong des Puim- 

 fteens 5 wel zo onwaarfchynlyk niet zyn. De 

 Hekla, immers, heeft weleer een groote me- 

 nigte Zouts uitgeworpen. De omleggende Heu- 

 vels branden nu en dan , als ook eenige andere 

 Bergen op dat Eiland , die hem ver in hoogte 

 overtreffen; maar In 't Jaar 1766 ontftondt een, 

 geweldige Vuurbraaking van dien Berg, wan- 

 neer 



