240 W p ü I M 8 T E E N E N* > 



r ï* fpooï van den Hoogléeraar G m e l i n , met deü 



XVJIL Dvnaam van de*voorgaande , als hier beter pas- 



Hoofd- fende, Wallerius zegt , dat zy van 



«tuk. Aard- of Slakachtige gedaante voorkomt ; doch , 



Lava ' alzo de Metaalflakken dik wils ook iets Aard- 



achtigs hebben, kan onze bepaaling ftand hou^ 



den* 



Het is eene vry aïgemeene eigenfchap der 

 thans bekende Vuurbraakende Bergen, dat zy 

 na het uitwerpen van een geweldigen Rook en 

 daar op volgende Vuurvlarnmen , Afch en Puim- 

 fteenen , of ook onder hetzelve , een Stroom 

 van Lava uitgieten. Düs noemt men een Stof- 

 fe als gefmolten en gloeijend Metaal, welke * 

 't zy uit den top , of uit de zyden of uit den 

 voet des Vuurbergs, door Spieeten en Gaten * 

 welken zy zelfs maakt, uitbarst, en langs de 

 Aarde vloeit; alles, wat brandbaar en verniel» 

 baar is,wegrtfimehdeénmedefleepende. 't Duurt 

 lang eer deeze Stoffe hard en nóg langer eer 

 zy koud wordt ; ja de bovenfte Oppervlakte 

 leeds tot zulk een Korst geworderi zynde, dat 

 men 'er over gaan kan , is het onderfté nog 

 zo Week> dat men 'er een Rotting in kan fteë- 

 ken. Fe rb er bevondt de Lava van den Ve- 

 fuvius, omtrent een Jaar na de uitbarfling , nog 

 voor de Hand onverdraaglyk heet en rooken- 

 de (y> Verhardende bekomt zy een oneffe- 



[ (v) Briefe aas Walichlmi, jrag. 1773. p» rjè» 



