2jtf --StALACTIETÈN 



£. land Antiparos , door den beroemden Touii« 

 Xllt* NEF0RT in 't voorde deezer Eeuw bezogt, 

 Hoofd- blykbaar is (m). Hier zag rren aan 't Gewelf 

 stuk. een menigte geknobbelde of gefpitlte Klom- 

 pen, mee regt nederwaards hangende Steenke- 

 gels van verbaazende iaögt-e , fomrnigen regc , 

 anderen als Festonnen omgedraaid. Op den 

 Grond verhieven zig drie of vier Pylaaren , als 

 Stammen van Boomen , vèrfcheide Voeten hoog 

 en een Voet dik. Ook waren 'er veele Piera- 

 mieden , opwaards zig uitbreidende , gelyk 

 Bloem kpoh onder anderen één van vierentwin* 

 tig Voeten hoogte * met vèrfcheide kranfen van 

 dien aart. Aan alle kanten zag men als uitge- 

 ftrekte Gordynen en TafeilakeDs van Steen , 

 maakende veele Kamertjes in den omtrek van 

 de Grot. Doch die Autheur leidt zulks eer 

 van eene groeijing , dan van eene Waterige 

 neerdruiping af (yz). 



De Kalkachtige Drupfieénen komen meest 

 voor in de Holen van Kalkbergen , hoewel 

 menze ook , by Joachims • Thall in Bohème , 

 in Schiefer - Bergen , ter diepte van derdhalf- 

 faonderd Vademen , aantreft. Op Kandia eri 

 vèrfcheide andere Eilanden in de Middelland • 

 fche Zee, vindt men, behalve die van Anti* 

 paros* dergelyke Grotten* Het Baumans Holj 

 in Neder -Saxen, is deswegen zeer vermaarde 



De 



(m) Reize naar de Levant, I. D. hWz. 77 > 

 (n) Hoe kan men echter anders eene aisgroeijing det 

 Stoenen begrypen , in welken geene verianging dei Vaten 



