Glasachtige Aarden» 415 



na Regenig Weder , zoet Water vinden. En , *• 

 dat Water, 't welk in 't onderaardfehe Wel-^||£* 

 zand huisvest , komt buiten twyfel van bin- Hoofd* 

 nenflands en moogiyk wel uit eene onafgebro- stü*» 

 kene gemeenfchap van die diepleggende Bed* 

 dingen met den bodem der Rivieren, Men 

 weet . immers , dat het Zand , hoe dik of dun J 

 klein of groot , van uitgeftrektheid , het Wa? 

 ter door laat loopen , ten einde toe (z). 



Hier zou nu in bedenken komen, of het Aloudheid 

 Zand , van welks overvloedigheid mqn al vroeg ' 

 gewag vindt in de Heilige Bladeren (a) ; ook 

 als eene Grondfloffe des Aardkloots gefchapen 

 zy, dan naderhand voortgebragt. De groote 

 Boerhaave achtte het zeer verkeerd, dat 

 men het voor een Aarde hield,* al zo het uit 

 Kryltallet jes beftaat 3 en niettemin Helde hy , 

 dat het tot de vrugtbaarheid des Aardryks 

 noodwendig vereifcht werde , als doorloop ver- 

 fchafFende aan het Water (&). Zo moet het 

 zig dan ook reeds in het Paradys bevonden 

 hebben; ja in die Schepdaad begreepen zynge* 

 weest , door welken de Aarde vrugtdraagend 

 Kruid voortbragt. Sommigen * niettemin, on« 



der- 

 fa) Het Zaad van Abraham en Jakob zou ten uiterfte ver- 

 menigvuldigd worden, als het Zand dat aan den Oever des 

 Zee is , ontelbaar in menigte, Gen, XXII. vs. 17. XXXII» 

 vs. i2, enz. Dat niet gemeten noch geic'.d kaa wodoi* 

 Jerhm. XXXIII. vs. 21. Hos. I. vs 4 10» 

 {b) CkemU, Vdl, I» p. 6é$« 



III. Deel. IL Stuk, 



*\ 



