Pot. Aarden. 



501 



De Kley , in 't algemeen , heefc eenïge vet- r * 

 tigheid en taaiheid; zo dat zy niet, gelyk Aar xxniT 

 de en Zand , van zelf vergruist , maar in 'c Hoofd- 

 Water week wordt en zig dan laat kneeden STUK * 

 tot allerley gedaante. Met Mineraale Zuuren c C hafpsn 

 maakt zuivere Kley geene opbruifching, maar deiKIe ^ 

 verliest 'er haare taaiheid door, In 't Vuur 

 verhardt zy, doch wordt tevens bryzelig, in- 

 dien zy geen aanmerkelyke veelheid van ZanJ- 

 of Kalkdeelen by zig heefc , welke haar dan 

 Steenhard maaken. Met Vloeifpaath , Zeolith , 

 Lood , Borax en Loogzouten , fmelt zy in 'c 

 Vuur tot een foort van Glas. De Kieyach- 

 tige Smaak omftaat uit de bygemengde Aard- 

 en Yzerftoffen , of ook van het Kaikachtige, 

 dat dikwils in de Kley plaats heeft. Zelden 

 is zy vry van vermenging met Zand , dat men 

 'er, doorzc in Water te ontbinden, kan af- 

 fcheiden. Men kan deszelfs tegenwoordigheid 

 aan het kqarfen tusfchen de Tanden , of ook 

 op 't gevoel , wanneer menze tusfchen de 

 Vingers wryft , ontdekken. Dat 'er Kalk-Aar- 

 de onder de Kley gemengd is, blykt, wanneer 

 zy ophruïfcht met Zuuren (q). Kies, Seleniet 

 en Glïmmerdeelen, vertoonen zig daar in fooi- 

 tyds op 't gezigt , en het Yzer uit de Kleur , 

 welke zy door 'c bralden bekomt. Zwavel of 



Rot. 



(^) Alsdan kan het gebeuren, dat zy «en foort van Kiyt 

 «rotde dooc 4e Lugc. 



15 3 



UI* 1>2Ï5* II. STÜBU 



