Pot-Aarden, 547 



dat die StofFa van eene Plantaartige zelfftan- 3; 

 digheid , welke in Aarde was overgegaan, Af obeU 

 mogte gefprooten zyn, Hy (lelde vast, dat^^ 1 * 

 het Boomen waren, van welkende Tripel haa« STUK . 

 re afkomst had (o). Niet lang daar na, in Tripel* 

 't jaer 1755 naamelyk , deedt een Hoogleeraar 

 van Koppenhagen , Hübner genaamd , een 

 toer door Bretagne, om de natuuriyke voort- 

 brengzeis van dat Landfchap waar te neemen, 

 en meende aldaar ook , in het Gebergte van 

 Poligné, vyf Mylen van Rennes, den waaren 

 oirfprong van de Tripel ontdekt te hebben ; 

 (lellende dezelve te zyn een volkomen gepetrifi* 

 ceerd Hout , dat naderhand gekalcineerd was door 

 het onderaardfche Vuur (p). Op 't laatfte er- 

 kent hy, echter, dat dit maar ééne Soort van 

 Tripel zyn zoude , en , fchoon hy gegraven 

 Hout vertoond heeft , dat weezentlyk door- 

 drongen was met Tripel , kon men dit zo min 

 een bewys achten van den oirfprong, als die 

 der Pyrieten of Metaalen uit Hout , dat in 

 dezelven is overgegaan. Op dergelyke manier 

 wordt dit denkbeeld, zeer grondig, door den 

 Heer Da Costa tegen gefproken (q) , gelyk 

 het andere wederlegd was door den Heer G u« 

 ettard, die , met dit oogmerk , de Tri- 

 pel-Groeve van Menat, zes Mylen van Riom 

 in Auvergne, in Afbeelding gebragt, en de be- 

 ichryving daar van medegedeeld heeft (r). 



Hier 



iq) De zelfde, p. 192. 



(r) Mem, de l'Aead. R, dei Sciences , de 17;;, p.2<Jo, Ofc 



*h vi. Mm 2 



lil. Deel. II. Stu&< 



