K a l k • Aard e n. 6ix 



Steenkolen ,■ en houdt dit te fameo een Et- \ m 

 maal &loei jende. Na het branden laat men de Afdeel. 

 Steenkolen onderde Kalk blyven, die dus zeer ^y • 

 duurzaam is tot Metzeiwerk , mids 'er Gruis stuk. 

 van Vuurfleenen onder gemengd worde (^> Kryu 

 „ Het doorgebrande Kryt (zege Kalm) is 

 „ veel ligter dan voorheen, en vol fcheuren; 

 „ uitwendig graauwachtig van de Steenkolen 

 „ en den Rook ; inwendig ook zo wit niec 

 „ als voorheen. Vuurfleenen van vyf Duim 

 „ lang en één Duim dik , die onvoorziens 

 3, mede in de Oven gefmeeten waren , vondt 

 •„ men insgelyks geheel wit doorgebrand." *c 

 Is derhalve niet ongeiooflyk , dat , gelyk hy 

 elders zegt hem verhaald te zyn, aldaar ook 

 Kalk van Vuurfteenen gebrand worde (r). 



Buitendien heeft het Kryt nog veele andere indeGs» 

 gebruiken. Zyne voornaame eigenfehap, van ^ rskurï " 

 het Zuur te breeken , welke het met de zo- 

 genaamde Kreeftoogen gemeen heeft, gaf aan- 

 leiding tot de verfcheiderley Voorfchriften van 

 Poeijers, Koekjes, Miftuuren en Afkookzels, 

 tegen de Pyn voor 't Hare of SoodindeMaag, 

 welken men in de Apotheeken vindt (*)• Op 

 zig ieif alleen , nee nt het dikwils die Pynen 

 weg, en is daar toe by den Gemeenen Man, 

 maar ook wei in te veel gebrute, dewyl het 



een 



(r) De zelfde I. Th, p. 3*8. 



(s) Zie ElzevüR Apothekers JVftrJenfoek, f. Deel t op 

 Creta* 



VI. Desï- II. Stuk» 



