li A L K - A A R D È !T. &2J 



k 



tterè Laag -Marmer genaamd , dcor den Re- 

 gen afgefpoeld , eo dus bevcndt Éyn Ed. ook dit xXIV.* 

 Meelkryc vermergd met Gruis of grover Steen* Hoer- 

 tjes , niet alleen , maar van Kleur als de ge- STÜK ' 

 zegde Kalkfleen. Op Gothland was het witte ***"** 

 go zeldzaam, als op Oeland het roode. Doch 

 of dit het zelfde zy , als de Maanmelk voor- 

 gemeld , die uit de Rotfen zypelt, zou men 

 mogen twyfejen. Zy kan van dergelyken aart 

 zyn. Ook vind ik aangemerkt , dat dit Meel- 

 kryt forrityds in Klompen voortkomt , fomtyds 

 als Meel » doch aleyd zo ligt , dat zy op 't 

 Water dry ft , of daar in opbruilchcn-ie een 

 wit Poeijer laat doorzakken» Op \ gevoel is 

 zy ruuw, geeft aan de Handen af, als Kryt, 

 kleeft Diet aan de Tong, frnelt in de Mond, 

 en is fmaakeloos- 



Zy behoort tot dat Bergmeel , 't welk zo Brood 

 veel gérugts gemaakt heeft in voorige tyden , gSkkëi, 

 toen fomwylen , wegens gebrek aan Koorn , 

 m Duitfchland Brood daar van gebakken werd t, 

 ïn 't jaar 1597 gefchiedde zulks in Thuringen, 

 tia een zeer natten kouden Zomer, van 't zo- 

 genaamde Meel dat op zekeren Berg werdt 

 gevonden. Men hkldt dat voor een foortvan 

 Mergel , die* gelyk wy hier bovenzagen, in 

 Oostindie gegeten wordt. In de Opper- Laus- 

 tos gaf de Grond vaa zekeren Berg 5 waar 

 uit men Salpeter graaft , zekere Meelachtige 

 Korreltjes tik* waar van het Arme Volk Mee! 

 tttaakte en Brood bakte, dat, mee weezentlyfe 



Kr 2 Me@l 



UI. Deel. II Sïvs. 



