DeQuadrupGdibus. 



VLVS wmentumeft,quodHebraicalingua ^tipcrednoinmatufidcfcfenlinmg fy^ 

 pi'rdah,Regum 5, u Dauid Kimhi fcribit ex fententia R.Hai,pered animal a feparatione 

 ftc dici,quod non pariat. Pfalmo ji.pro Hebraica uoce pered, Chaldaeus habet ftn^ 

 cudana, ArabsVfcW, beal.atGenefeos s&proiemimHebraica uoce,(mulosplericginter, 

 pretatur, ) Arabtce legsmus Vwo, kegal.Septuaginta hemionos. Ab hac uoce nominatus ufderi po 

 tcft burdo uel burdus Latine : Porphyrio equum mannum fiue mannulum interpretatur. Albcrtus 

 Magnus uidetur muli gcnus intelligerc ex equo natum QC afina, hinnum uel hinnulum uetcres u 0s 

 cant,ut in hinni hiftoria ftatim poft afinum dixi ; dC nonnulla dicam mox in b ♦ icmim, Ge! 



nefeos $6. Saadias dC Salomon interprctantur peradim, id eft mulos, fimiliter Steuchus cV Santfes; „ 

 Hicronymus aquas calidas,alrj onagros, SCc. Vide fupra in Afino H . h. Docufftmi quidem plerim 

 mulos cfle confeutiunt,ut 6c D. Kimhi in libro radicum. xpt\ rekefch,altj equos prarftances nec 

 dum annofos,aut uelociffimos,altj mulos efle putanttuide in Equo A •♦ Achaftranim Efthcr 8.Da< 

 uid Kimhi 8C alrj mulos interpreCantur.R. Salomon camelos ueloces, Hteronymus ueredarios,Se« 

 ptuaginta oimctunt. Sed diuerfa apud Hebraeos muli nomina cflTe minus mirum; cum praeter com, 

 rr une genus muli aliud quoddam pecutiare in Syria habeatur, ut djcam tn B ♦ Apud Munfterurn 

 in Lexico trilingut pro mula fcribitur pirdah,cV perutrjah, ttW^. Grac ei mulum «fuovof/ dicimr, 

 cV alio norr tne aftraben,qua? uox nonnihil ad achaftran Hebraicam uel Arabicam accedit. Hc- 

 mionps quidem femiaftnum fonat,quod mulus altero tantum parente aftnus fif , altero equus.in pfo 

 ribus tamen afini quam equi naturam fequi uidetur, Icalis,mulo. Hifpams,fimiliter : fccmina, i» 

 mula,utLatinis. Gallismulet,fceminamuie. AngliaGallis mutuatuur amule t Germanii, 

 mttlt^tcr uei muUfd. Illyrrjs mezeck. 



I B, 



SuntinSyn'a,quosmulosappeIlant,genus diuerfumab eo,quodcoitu equac & afini procrea» 

 tur,fed fimtle facie.quomodo afini fylueftres,fimilitudine quadam nomcn urbanorum accepere, 8£ 

 quidem ut afiniilltferi,ficmuliprafftant ceIeritate.Procreanceiufmodimula?fuoin gcncrc.cuuisrei 

 argumento illae funt,quae tempore Pharnacae patris Pharnabazi in terram Phrygiam uenerunt.que. 

 adhuc extant.tres tamen ex nouem,quot numero olim fuiife aiunt,feruantur hoc temporc^Arita 

 teles. Et alibi,In terra Syria fuper Phoenicem mulae 8C coeunt,& pariunt omnes : fed id genusdi. 

 uerfum eft,quanquam fimile. Theophr aftus uulgo parere in Cappadocia tradtt, ( quod in Arifto j« 

 telis quoqj Mirabilibus legitur)fed etTe id animal ibi fui generis,PIinius. In Indta equarum 8£aG 

 norum gregcs funt,cV afinos equae f acillime admittunt,cV rubros mulos pariunt,ad currcndumprz 

 ftantiflimos, Aelianus. Apud Indos Pfyllos(nam funt etiam alteri Africi ) arietibus nonmaior» 

 cqui gtgnuntunafini quocp,muli,cV boues minimi, Aelianus* $ In tcrra Scytnica neej afmusne, 

 quemulusgfgnitur,acne ullus quidem uifitur propter frigora,Herodotus Iibr,4.Etpaul6f»pcMS 

 cum idem fcripfiflet,fubdit :Quo magis miror cur in omni Eleo agro muli nequeajit gign^cum ne. 



que tocus fit frigidus,necp ulla alia caufa appareat. Aiunt Elienfes ipfiex imprecatione 

 fibi contigiflTe^tdem ex Herodoto Euftathius repecit:)cumc| tempus aduentat conceptus equartim, 

 fe in loca finitima illas educcre : lbipoftquam admiferinc afinos dum equae conceperint, tunc rurfus 

 eas reducere. Plura uide fupra in Equo c. f Mulus natura fua afinum magis quam eqnumrc^ 



fert,burdo autcm contra.quamobremmulus afiniluocemredditjburdoequi.uterc^ex 

 turae femine generatur,ideocp fterilis eft, Albcrtus. Videtur autem innuere burdonem cx afina&I 

 equo gigni,(ueteres hinnum uel hinnulum uocabant:)utmuIus ex equa dC afino.quanquam AJun 

 nus,Burdo(inquit)uel hinnulus,Italis mulo baftardo(td eft mulus fpurtus) dicitur,ex equa86a0no 

 nafcens. Burdonem e genere mulorum elfe Sextus Empiricus ettam manifefte innuit, eodcm ia 

 capiteex mulo pariter dC but doneremedia numerans:ubi cVHumelbergtus burdonemhinnoeun« 

 dem facit in futs enarrationibus. Adde quod remedia quaeda ex burdone fcripta a Sexto, alrj demu- 

 lo fimtltter fcribunt. Ginni apud Ariftotelem deminuta forma cqui dicuntur ; quos & gyg cm ° 3 

 ab Strabone nuncupari putant nonnulIi,quanqua tV muloru genus fic in Liguria uocctfi^^ 

 fimon,afinus,muIus,aut equus breuts,Nonius. Mulus habet quar da afini propria, auriculaslo^M* 

 uocem,crucem in humeris,pedes exiguos, dC corpus maeilentum : reliqua uero ut hahetequus,u , 

 ber de nat.rerum. f Mult nigricant coIore;cardinaIes in Italia cinericei fere coloris utaudiOjCcm 

 parant,eofdemc^ magnos dC caudatos. Afinis 6Y mulis procomrj Ioco ad oculos defendendos ^ 

 res datae funt longiores,Xenophon. Mulo dentes mutantur, Ariftoteles. Afinus cV ^ U ^ S J C " 

 tes habent trigtnta fex, i&l tks 7&<r<pucc$,id eft itemqj agnatos ucl annexos,ut Ruellius uerrit, Ab f 

 tus cap.9f. Ceruix mulorum &C afinorum non eft ereda ut equorum, ctsamfi longa fif, ^ in ,^ 

 in i&cuqivts* In equorum SC mulorum quorundam corde inuentum eft os, Hierocles. IVi 111 

 6C omnia folipeda felle carent,&Y uentrem habent fimplicem, Ariftoteles cV Plinius. De uuw» 01 

 larum,uidein c.incaufafterilitatis earum. 



Equf,muli,cV afini fruge herbacj^ uefcuntur,fed maxime potu pinguefcunt, Ariftoteles. Q.^ 

 dam praecipiunt equum admiflarium eodem ritu quo mulos faginandum efte,ColumeIla» 



