KONGL. SV. VKT. AKADEMIKNS IIANl)LlN(iAR. ItANI). 23. N:0 3. 57 



raceraosa aut subpaniciilata; intima evidentius pedicellata, superiora singnla et simplicia, 

 tenninali reeeptaculo sœpe ramoso, rarais pullulantibus, sensim séparât is, reeeptacula inferiora 

 formantibus. Reeeptaculum in racerao iiiiiinuin nunc codem modo sensim deconipo&itura 

 fit, panieulam a racemo ita evolvens. Panicula mit racenins paulo supra axillam f'olii ful- 

 erantis, angustissimi et simplicis, eraergit. In planta fructifiera vesiculœ, qiuœ adsunt in 

 partibns inferioribus et inagis compositiSj a folio infiino, plerumque transformato (ramulo), 

 proveniunt, fere in medio f'olii ultra pollicaris sitae. Quîb quidem vesiculae sunt iis in 

 planta sterili generatis paiulàsper minores, at conformes, fere ellipticae, folioque subdiviso 

 coronata-; superiores vesieuhe (plantas fertilis), cœterurai conformes, folio simplici plerumque 

 superatse. 



Subgenus III. Bactropliycus. 



Fronde evolutione inox axillari et sub iteratis generationibus novarnm partium sen- 

 sim decomposita, folia normaliter simplicia, vesieulas intra imam partem folii ortas, folio 

 aut tantum miicrone superstite eoronatas, nec non reeeptacula ex terminali parte ramuli 

 axillaris transmutata, simplicia siliqtm>formia et inerinia, adultiora in ramulo excrescente 

 terminalia, générante. 



Species hujus Subgeneris ab aliis Sargassis differunt receptaculis sub omni evolutionis 

 stadio simplicibus. Oriuntur haec in pedicello tenuiore, paulo supra basem folii fulcientis 

 émergente, nunc breviore, nunc in ramulum inferne foliosum excrescente, initio axillaria, aut 

 folio bracteante dejecto adparenter terminalia, siliqmeformia et simplicia (nec rainificatione 

 reeeptacula nova generantia). Ipsae frondes, ut in Sargassis plurimïs, evolutione axillari 

 novarum partium, sub iteratis generationibus repetita, sensim magis magisque fiunt de- 

 composita 1 , rachidibus ramorum nunc teretiusculis ramulos adscendentes, nunc angulatis 

 ramulos plus minus çonspicue retrofractos gerentibus. Vesieuhe, quae in inferioribus et 

 sterilibus planta' partibus obveniunt, intra imam partem (petiolarem) folii inflatae, folio 

 vix mutato terminali superaritur; superiores vesicula 1 sa'pissime aristata>; in normullis 

 Speciebus vesïcùlae admodum elongatse, fere cylindraeea", in aliis magis ellipticie. 



*r* Rachidibus .ramuloi -uni teretiusculis, ramulos adscendentes quoquoversum emittenti- 

 bus; ramulis apice fructiferis inferne foliosis (Spongocarpus Kïïtz. partim). 



17. S. Horneri {Turn. Hist. tab. 17) ./. Ag. Sp. p. 290. Spongocarpus Horneri Kiïtz. 

 Tab. Phyc. Vol. X, tab. 89. 



In mari Japonico. 



Utrum plures essent Species inter formas S. Hornei'i proximas ivgve dicebatur antea quam 

 specimina magis compléta observare licuisset. His vero comparatis adpareat qUasnâm forma 1 

 mutationes subeant folia vesicu'laequè in diversis partibus planta*. Specimina S. Horneri, 

 qùàe in eollectionibus numerosa adsunt, oinnia parte supera planta? constituta videntur. 

 Fragmentum speciminis diu equidem eoram habui, quod partem juvenilem et basalem S. 



K. Sv. Vet Akftd. Haudl. Bd. 23. N:o 3. S 



