62 -T. G. AGARDH, SPECIES SARGASSORUM AUSTRALIE. 



et ultra. Vesiculse evidenter aristatse; quin inimo vesiculam folio reducto supera- 

 tara depinxit Greville. Receptacula quoque observavit, quai forma et magnitudine 

 ab illis antecedentium Specierum paruni diversa adpareant. Si cum nostra S. 

 Hemiphyllum Turn. rêvera identicum rsset, eaulis triqueter, quein suae Spe- 

 ciei tribuit, suadere videretur hanc formam ad Bactrophycos referendam esse. 



Quid sit S. hemiphylloides Kiïtz. Tab. Phyc. Vol. XI, tab. 7, ex Insula Java, raihi 

 latet. Folia in icône picta quoad formam sat bene conveniunt cum parte inferiore S. hemi- 

 phylli, nisi quod margines integriusculi aut tantum obtuse crenulati pinguntur. Folia 

 praeterea cryptostomatibus earere crederes; in nostra ut in proximis adesse videntur fasci- 

 culo pilorum superata. 



b) Micromerum ,/. Acj. mscr. Hsec ad oras Japoniae obveniens, insigni partium mi- 

 nutie dignoscatur. Numéros?! specimïna, qiue vidi, sunt circiter pedalia, saepe 

 csespitosa, rachidîbus ramorum filiformibus. Folia minuta, saepius paucas lineas 

 longa, et lineam lata, inferiora vix obliqua et saepe integerrima, sûperiora ad 

 formam, quam in icône S. hemiphylli pinxit Turnek, tendentia. Panicula fiructiféra 

 nunc ultra pedalis, rachide tenuissima filiforrai, ramulis "2 — o-pollicaribus pinnatim 

 dispositis decomposita, fere aphylla adparet; adsunt tamen parciora folia minuta 

 fere cuneato-linearia, infimis paucis formam nomine Speciei indicatam servantibus. 

 Ramelli in ramulis subalternantes vix semipollicares; inferiores horum saape vesi- 

 culas plures obovatas brevissime aristatas aut muticas; superiores receptacula 

 racemosa, immixtis foliis aut una vel altéra vesicula gerentes. Receptacula lan- 

 coidea verrucosa inermia, singula brevissimo pedicello suffulta, sesquilineam 

 vix longa. 



Quod vesicuhv superiores in planta fructifiera hujus Speciei sunt obovato-splneriea' 

 et muticae, dum in ramis foliosis sunt ellipticae et aristataj, hoc loco speciatim animad- 

 vertere placet; quum ex eo sequi cuidam videretur alias Species, formatione fructuum 

 convenientes, at vesiculis obovato-sphœricis et fere omnino inuticis distantes, Speciebus 

 hujus Subgeneris affinitate proximas eonsiderandas esse. Has Species tamen, affinitate 

 forsan dubias, alio loco infra enuineravi. 



Subgenus IV. Arthrophycus. 



Fronde evolutione mox axillari et sub iteratis generationibus riovarum partium sensim 

 decomposita, folia simplicia, vesieulas intra imam parteni folii ortas, folio aut mucrone 

 (tantum superstite) coronatas, et receptacula plus minus composita, dèmiun in ràmulo 

 axillari racemosa aut rarius subcymosa, nunc teretiuscula et sa'pe inermia, nunc angulala 

 et sa?pe dentata vénérante. Tab. XIX — XXIV. 



Dum in longe plurimis Sargassis vesicula? transformationé ipsius folii superiorisori- 

 untur, et liine non raro petiolo plus minus foliaceo (piano, quin immo àliquando costato 

 et inargine dentato) sustiuentur, sunl alia; Sargassorum Species, in quibus vesieuhe intra 

 imam parteiu folii quasi intra-petiolafva fonnantur. Harum Specierum vesieulas, si in 



