KONGL. SV. VET. AKADKMIKNS HANDLINOAH. BANI). 23. N:0 3. f)3 



inferioribus et sterilibus planta' partibus obveniant, simt pleruimque majores et folio \ix 

 mutato superantur; quse dein in parte superiore planta- proveniant, aut folio reducto, aut 

 tantuin arista vel muerone coron at se videntur, et inferioribus plerumque snnt conspicute 

 minores. WsieuUe harum Spetjierura pneterea saepe forma magis eUôpsoidea ab iis Kusar- 

 gassorum dignoscantur. Speeiebus, quse ejusmodi vesiculis pnedita' snnt, duo subgenerB 

 eondidi, Baetrophyci et Arthroj)hyei, quorum illud freeeptaculis simplicibus et solitariis 

 intra bracteam ortis (demum bractea delapsa adparehte-r terminalibus); hoc vero reoepta- 

 culis ramosis, ramis sensim separatis démuni in ramulo racemosis dignoseere^ur. 



In Arthrophyci Speeiebus totani conformationem platatae et dispositionem parti um 

 enin Eusargassis proxiine eonvenire, mihi adpaniit. lt in aliis Sargassis canlis igiiur 

 communia adest abbreviatus, rachides rainorum elongatas sustinens. Folia simplifia ge- 

 nerantur, et ita norraaliter simplieia permanent, ut inter Arthrophycos vix exemplnm 

 noverim folium quoddam lnxnrians in folium pinnatifidum abiisse. Folia ca?terum in 

 diversis Speeiebus forma et magnitudine magnopere di versa; in paueis integerriraa, in 

 plurimis serrato-dentata aut profundius incisa; in nonnullis undulato-plicata; in aliis plana, 

 membranaeea aut eoriacea; lamina omnium sensim horizontali. Cryptostomata, quibns 

 folia Eusargassorum saepe instrueta videntur, in Arthrophycis ita rara mihi obvenerunt, 

 ut fere statuere auderem eadem in hïs normaliser dësîderâri. Sûb ëvoïutïorië axillari par- 

 tium novarum generationes, quae posteriores nascuntur, ahtérioribùs plus minus dissimiles 

 formari, de omnibus Sargassis et de omnibus eorùm partibus fere valeat. In longe pluri- 

 mis Arthrophycis vero, hoe adhue magis eonspicuum mihi adpaniit <|iiam in aliis Sar- 

 gassis; quare olim, foliormn superîorum et inferiorum differentiis duetus, Arthrophyci 

 Species in Tribu propria Heterophyllearum conjunxi. Hune vero chàracterem nonnullse 

 Species minus eonspicuum reddunt. Sunt pra3cipùé folia bractealia ex una parte, atque 

 folia proprie eaulina (qme in caule et rachidibus infunis sterilibus obveniunt) ex altéra, 

 qua? a foliis plurimis adultioris at sterilis planta' maxime differunt. Fit hoc modo ut 

 eadem stadia evolutionis diversarum Specierum habitu saepe magis invicein eonvenire vi- 

 dentur quam stadia diversa ejusdem quoque planta 1 . 



Dixisse placet, me nomine, huie Subgeneri hodie dato, indieare voluisse peculiarem 

 illum ramiticationis chàracterem, quem nomine »i*amis retroflexis)) jamdudum designare 

 voluerunt ii, qui in Speeiebus dignoscendis prœcipue desudarunt. Hujus eharacteris vim 

 et rationes jam supra explieare eonatus sum. Hoe loeo tantum moneam, ut huie eharae- 

 teri nec majorem, née minorein vim tribuamus, quam ei debeatur. Sunt enim et Species 

 nonnulla 1 hujus Subgeneris, in quibus ramuli retrofracti non adsunt; hae rachidibus ramo- 

 rum teretiuseulis pra-difae. In longe plurimis rachides angulata-, triquetnc aut adparenter 

 (piadrangula 1 , et in his omnibus margines foliorum sunt in raehidem <piasi decurrentes 

 (marginibus foliorum eum angulis raehidis eontiguis); sunt lue ultiuue, quibus ramos 

 retroflexos tribuere eonsueverunt. Species illa 1 pauca\ (pue rachidibus ramorum teretius- 

 eulis pnedita' sunt, eum aliis alio respectu- ita, conveniunt ut non nisi hesa aftinitate se- 

 jungantur. Ex altéra parte sunt et Phvllotrichtv et CystopfeorsB Species, in quibus ramuli 

 suo modo retrofraeti deseribuntur. Nec vero banc ob causam Arthrophvcis pertinëant. 



Pro diversitate loci natalis plantas habitu diversas oriri, assumere ausus sum. Ni- 

 mirum magis in limite maris crescentes breviores et densiores, quasi contractas Heri, vesi- 



