64 J. G. AGARDII, SPECIRS SARGASSORUM AUSTRALIE. 



culisque omnibus saepe destitutas suspieor; his habitum, qualein suo Fi/ro restito tribuit 

 Ti'kner. Qua i vero in paulo profundiore aqua degunt, his habitum ]>ut;ircin, qaalem suo 

 Fifco paradoxo reddidit Turner: nimirum in planta m agis proiongata, folia sunt inagis 

 dissita, vesiculae numerosae, superiorê parte frondis in nachMibus prolongatis deraura denu- 

 datis quasi separata, in paniculam fructiferam mine amplissimam desinente. In plurimis 

 Speciebus utramque forraam obvenire posse, non a?gre assumerem. Plantas igitur ejusmodi 

 characteribus habitualibus diversas, haud Speeies proprias indicari, sed formas a diversitate 

 loci natalis pendentes has considerare propensus suni. 



In Speciebus dignoscendis formam foliorum maxinii momenti esse, j)]urinii assumse- 

 runt. Sunt vero, me judice, praecipue inferiorâ folia (quae in eaule ipso et in ramis in- 

 ferioribus sterilibus obveniu-rrt), a quibus eharacteres diagnosticos Specierum optimos sup- 

 peditari putarera. Sequentes horum types dignoscere éredidi: 



a) Folia inferiorâ sunt plana, magis membranacèa, subintegerrima, mine admodum 

 elongata fere linearia (S. fàllàx), mine breviora et lanceolatà (S. lœvigatuni). 



b) Folia inferiorâ sunt plana, coriacea subintegerrima, mine magis obovata (S. ro- 

 bustum, S. Globulariœfolwin), mine magis lanceolata (S. heterophylîum, S. Destituai). 



c) Folia inferiorâ sunt fere plana coriacea, obsolète dentata aut crenulata (S. incisi- 

 folium, S. bracteolosum), aut serrata (S. tristichum, S. ensifolium): nunc intima 

 integriuscula, superiora mox serrata (S. Gunnianum, S. erosum). 



d) Folia inferiorâ sunt permagna, fere oblongo-lanceolata, aut subplana et integrius- 

 eula (S. membranaeeum), aut argute dentata (S, grande), aut subduplicato -serrata 

 (S. lacerifoliuin), aut plus minus conspieue undulata (S. biforme, S. Sinclairii, 

 S. paradoxuin, S. undulatum). 



Folia superiora in planta adhuc sterili inferioribus subsimilia manent in quibusdam; 

 in plurimis vero plus minus nmtantur, ita ut nisi in eodem speeimine obvenirent, vix 

 ad eandem Speciem eadem pertinere aliquando credidisses. 



Folia denique, (pi a* in parte fruetifera generantur, ab inferioribus saquus magnopere 

 différant; sunt 1ère semper multo minora, costa plus minus evanescente instructa, conspi- 

 eue angustiora, linearia aut eapillaria, ut plurimum integerriina, rarius serraturis paueis 

 instructa (cfr Tab. nôstr. IV). Initio infra ramulum quemque fructiferum singula adsunt, 

 quasi bractealia; receptaculis sensim maturescentibus plurima luec foliola decidua videntur. 



Vesiculae fere in omnibus eandem formant) sphaerico-elliptioaim servant, sed magis pyri- 

 formes aut elliptica? in nonnullis, magis Bphserieiœ in aliis; qua^ in partibus planta 1 inferioribus 

 obveniurit sunt saepe majores (pisum aliquando magnitudine superantes) et folio vix mutato 

 superantur; (pue in planta sterili superiorê adsunt, prioribus forma et magnitudine sub- 

 similes, nunc folio reducto, nunc tantum apieulo eoronantur. In ramulis fructiferis vesi- 

 culse ut plurimum desunt, nisi iinica aut paueee sat magiue ad basera raini fructifêri in 

 nonnullis adsunt. In nonnullis Speciebus, quarum fructiticationis panicula latins expandi- 

 tur, vesieuhe minuta' apiculatas in singulis ramulis minoribus seepe numerbsse in ter re- 

 ceptacûla disponuntur (S. grande, S. (iunnianum): In longe plurimis raniuli fructifêri 

 breviores subpinnatim oirca ranios superiores subraeemosi eolliguntur; et ramis hoc modo 

 corapo8itis nunc singuhe vesicula- majores pertinent, quasi loeo i'olii bracteanlis evolut:e. 



