KONGL. SV. VKT. AKADEMIKNS IIANOUNGAU. B-ANB. 23. N:0 3. 71 



40. S. rhynchopliorum (./. Ay. mscr.) caule . . . tfaohidibus angulatis. . . foliis ramorum 

 steriliiun lanceolatis planiusculis menibnamaeeis, in petiolura longe attenuatis argute serra- 

 tis, fere ad apicem costatis, vesiculis ramorum sterilibus ovalibus foliolo reduoto superatis, 

 in ramulo fruetifero saepe plurimis elongato^ellipticis suo diametro fere triplo longioribus, 

 apice longe rostratis, receptaculis ambitu obqvatis, angulatis^ argute dentatis, pluribus in 

 ramello subcymosis. Tab. XXI u. 



liai), ad oras Tasmanise, D:na Meredith. 



Ad specimina incompleta Speciem admodura insignem describere çpgor, utpote tan- 

 tum fragmenta, tum alin partis sterilis foliiferae, tnm alia planta' fructiferae, paniculam 

 sistentia ultra pedalem, ramis pinnatim dispositis, mediis longioribus eirciter 6-pollicaribuSj 

 inferioribus superioribusque tripollicaribus aut brevioribus. circumcirca dense vestitis con- 

 stitutam. Folia ramorum sterilium eximie lanceolata, majora eirciter bipollicaria, argute 

 et grosse serrata, costa vix infra apicem eyanescente instructa. In ramulis axillaribus 

 horum vesicube plures 4 — 5 sœpe adsunt, eximie ovales, suo diametro vix duplo Iqngiores 

 et folio minuto angustissime petiolato superatœ. Folia bractealia, quœ in ramulo frueti- 

 fero adhuc juniore adsunt, fere magis cuneato-elongata, vix ultra pollicaria et sesquilinea 

 vix latiora in superiore parte, et 1ère omnino integerrima; liis quasi fulcientibus t^racteolœ 

 interiores numerosse multo minores sustinentur. Inter lias braeteolas vesiculae plurinue s;epe 

 adsunt, fere siliquaeformes suo diametro triplo longiores et (quse diutius permanent) rostro 

 terminantur longe acuminato, quod saepe longitudinem ipsius vesiculae superat. In racemo 

 maturo same persistunt vesiculae numerosaî ejusdem formée, at minores et brevius rbstratae. 

 Receptacula ad typum S. Gunniani et S. vestiti fere formata, angulata et argute dentata, 

 (juin immo interne ramosa et ita in formam S. Sinelairii tendentia. 



Fragmenta nonnulla, quœ diu habui, ad S. Gunnianum initio retuli, novain Speciem 

 his fundare nolens; aliis dein allatis fragmenta Speciei, suis charaeteribus sat insignis, ut 

 Speciem propriam describere malui. Ex iis, (pue vidi, mihi non certum videtur utrum 

 juxta S. Gunnianum, an prope S. Sinelairii nova Species melius dispôner'etur. 



41. S. Gunnianum (J. Ag. mscr.) caule communi teretiusculo, rachidibus ramorum 

 interne acutangulis, ramulis retrofractis, foliis a latere piano egredientibus, inferioribus 

 magnis lanceolato-ovalibus planiusculis membranaceis in petîolùm longius attenuatis, in- 

 tegriusculis, superioribus angustioribus sparsim serratis et longius costatis, vesiculis in 

 panieula ampla diffusa plurimis ovalibus, folio aut mucrone superatis, receptaculis obovato- 

 clâvatis, subangulatis, denticulis obsoletis inœqualiter obsitis. Tab. XXI m. 



Hab. ad oras Tasmanise (R. Gunn!) 



Caulem communem vidi teretiusculum et longiorem quam in plurimis, 2 — 3-polli- 

 earem. Rachidcs ramorum inferiores sunt conspicue angulata 1 , ramulis retrofractis. Folia 

 inferiora in parte sterili sunt usque 4-pollicaria, pollicem fere lata, lanceolato-ovalia, ob- 

 tusiuseula, basi in petiolum longe attenuata, plana et integriuscula (dentibus forsan sensim 

 obsoletis); superiora multo minora, magis lanceolata, distanter et argute serrata, quoque 

 in panieula sa&pe praesentia, costa ut plurimum conspicua percursa. Panieula amplissima, 



