78 -T. G. AGARDH, SPECIES SARGASSORUM AUSTRALIE. 



mihi cognitam habeo, potissimum cum S. membranaceo convenientem putarem; et cliarae- 

 teres fere iidem utramque Speciem ab aliis Heterophyllis séparant; invicem hae Species 

 caute dignoscantur. Folia in Sinclairii nunc argutius serrata, nunc fere integriuscula ad- 

 pareant ant obsoletius dentata; folia caulina et in ramis inferioribus sterilibus obvenientia 

 3 — 4-pollicaria vidi, latius lanceolata, in petiolum evidentius attenuata, integriuscula a ut 

 margine undulato-crenulato insequalia, firmiora; superiora folia m agi s membranacea, ramulos 

 stériles fnlcrantia circiter bipollicaria, superiora breviora, omnia fere lanceolata, nunc ar- 

 gute serrata, nunc quin immo in eodem individuo obsoletius dentata. Vesiculœ in planta 

 sterili sphaèricae magnitudine fere Pisi, saepius numerosae et folio minori superatae; in 

 planta fertili alias fere sphsericas aristatas, alias ellipsoideas vidi. Receptacula dentibus 

 aut spinulis conspicuis armata, saepe (in nostris) superne subdivisa et fere in cymam plus 

 minus compositam conjuncta, singulis ramis obovatis teretiusculis apiceque prœcipue den- 

 tatis. Qua positione et forma receptaculorum a S. membranaceo potissimum digno- 

 scendam putavi. 



Kubgenus Y. Eusargassum. 



Fronde evolutione mox axillari et sub iteratis generationibus novarum partium sen- 

 sim decomposita, folia normaliter simplicia, vesiculas intra supremam partein folii ortas 

 sphsericas et muticas, raro ellipticas aut mucrone terminatas, et receptacula plus minus 

 composita in ramo axillari racemosa, paniculata aut cymosa générante. Tab. V — XII; 

 Tab. XXV— XXXI. 



Species hujus Subgeneris formas quasi supremas Sargassorum coraprehendunt, in 

 quibus illa omnia organa, quae in Fucaceis evolvuntur, quam maxime perfecta et sui juris 

 proveniunt. Folia igitur, rarissime phyllodiiformia, unain paginam superam, alteramque 

 inferam mox pandunt; inferiora plerumque costata, sœpe latiora et cryptostomatibus pluri- 

 seriatis aut sparsis instructa; superiora in planta fructifera, quasi bractealia, nunc ecostata, 

 angustiora et cryptostomatum unica utrinque série saepius prasdita; in planta, quasi 

 luxuriante, folia inferiora, et quae ramis fnlcrantia diceres, nunc et quasi magis fortuite 

 pinnatifida obveniunt. Vesicula 3 in suo petiolo terminales, sa^pissime spha>ricai et muticas; 

 nunc margine folii transformati cincta?, nunc apiculo brevi superatie; inferiore parte folii 

 aliquando in petiolum proprium ^ix transmutata, sustinentur petiolo piano, nunc immo 

 costato, aut margine dentato, sursum dilatato et in marginem, ipsam vesiculam cingentem 

 aut mucrone terminantem abeunte. Receptacula pro diversitate Specierum varie disj^osita; 

 utpote a ramulo axillari transformata, initio in axilla folii fulcrantis singula, aut plura. 

 subfasciculata adpareant; ut magis excrescunt, fiunt sa>pe in proprio pedicello terminalia; 

 sœpissime ad divisionem prona, et in plurimis ramulos ab inferiore parte (ipsius recepta- 

 culi) emittunt, qui aut in receptacula nova pedicellata excrescunt, aut cum receptaculo 

 primario continentes permanent. Receptacula hoc modo aut singula et simplicia in pedi- 

 cello adparent, et in ramulo fertili demum racemosa, aut ipsa ramulosa, nunc quasi unicum 

 fruticulum axillarem plus minus compositum constituentia; htec ab Algologis cymosa sœpe 

 dicta fuerunt. Quoad fonnaui vix minus in diversis Speciebus varia; nunc enim teretius- 

 cula aut compressa, nunc ancipitia aut angulata, raro rite triquetro-prismatica generantur. 



