46 J. G. AGABDH, SPECIES SARGASSORUM AUSTRALIE. 



vesiculis in petiolo terrainalibus et ssepe plurimis; prseterea receptaeulis in pedunculo lon- 

 giore paniculatis instructum, rêvera afruiitate longe diversum. 



S. neurophorum alia est Species S. linearifolio, quoad folia, simillimum. In hae vero 

 quoque vesiculse, qua± saepe plurimae adsunt, distinctionem facilem reddunt. Huie vero 

 forma quasdam proxiraa exstat, quam Speciem propriam non aegre haberem (Sarg. nanum 

 J. Ag.)\ hanc longitudine vix ultra pedalem, exsiceatione nigrescentem, et evesiculosani 

 vidi. A disco radicali explanato hujus, caules surgunt plures, initio ima basi conica in- 

 crassati, dein elongati teretiusculi, ramulis brevibus decompositi, et in his folia plurima 

 simplicia lanceolato-linearia, nervo adnoduin prominulo usque ad apicem costata, paucis 

 aliis ad divisionem pronis. Hanc formam verum S. linearifolium Turneri constituere, 

 facilius quis putaret. Suadente specimine a Menziesio dato non sine hajsitatione aliter 

 judicavi. 



Tribus III. Phyllomorphœ frondibus a caule communi teretiusculo et saspius quoquo- 

 versum nodoso provenientibus, totis distiche decompositis, foliuni pinnatifiduia amiulanti- 

 bus, rachidibus raniorum planis costatis et alatis, utrinque et alterne folia pinnatitida erait- 

 tentibus; ramulis superioribus angustioribus partim subtiliformibus a rachide folii laciniati 

 transformatis, lacinia intima quasi fulcrante foliiformi, superioribus aut in vesiculas sphasri- 

 cas, aut in receptaeula in rachide alternantia, racemosa, transmutatis. Tab. II et III. 

 Tab. XV i et n. 



Species omnes hujus Tribus habent caulem communem teretiusculum et residuis 

 raniorum delapsorum nodosum, tota superiore planta in frondes, folium plus minus de- 

 compositum œmulantes conversa. Caulis communis revei'a quoque in summo apice has 

 frondes initio subdistichas générât, at petioli frondium mox teretiusculi riunt, ita ut vix 

 torti adpareant, licet frondes singuhe paginam, nec marginem, sensim cauli advertere 

 videantur, et demum fere quoquoversum alia' in alias directiones abeant. Neque igitur 

 in Speciebus hujus Tribus rami ullo modo retrofracti adpareant, quales in Tribu Ptero- 

 morpharum folia ob torsionem petioli planati et subdecurrentis; neque, ut in Tribu He- 

 teromorpharum, partes in rachide transmutata et filiformi quasi heterogenea? quoquoversum 

 panduntur, sed lacinias folii decompositi sémillantes, verticaliter posita? permanent. Sunt 

 tantum partes ad vesiculas et receptaeula generanda destinata*, quœ transmutationem 

 subeant, proprio suo modo. In folio nimirum pinnatitido lacinia intima non transmutata 

 persistit, folium fulcrans ramulo fructigero referens; ipsa rachis folii pinnatifidi in ra- 

 chidem (pedunculum) ramuli fructigeri convertitur; laciniis superioribus aut in vesiculam 

 (unain aut alteram) aut in receptaeula abeuntibus. Ita transmutationem peragi dispositio 

 partium in S. scabripede sat conspicue docet; in aliis Speciebus ipsa rachis folii trans- 

 nuitandi, diu non evoluta, aut quasi retardata gemma, in axilla laciniœ intimas permanet; 

 hae denique evoluta a laeiniis intimis vesiculas, a supremis receptaeula générât. 



Tribus Phyllomorpharum, suo modo Heteromorphis analoga, ab his differt tum dis- 

 positione disticha partium, tum vesiculis magis in organa sui juris abeuntibus, forma sua 

 sphaerica cum illis lùisargassorum comparandis. A Pteromorphis dignoscatur frondibus 

 dispositionem partium stricte disticham servantibus, foliorumque laciniis semper alternan- 

 t ibus, nec trichotomia facta alias functiones diversjs partibus tribuentibus. 



