KONGL. SV. VET. AKADÊMIENS HANDLINGAK. MAN1). 23. N:o 3. 45 



m^Foliis inferioribus pinnatifidis, superioribus rmnuli foliiferi plurimis simplicibus, 

 sublinearibus costa tis. 



5. S. linearifolium {Titra. Hist. tab- lit) frondibus a caule comrauni crasso com- 

 presse, distiche et alterne nodoso (a submargine) provenientibus, pro setate heteromorphis; 



inferioribus juvenilibus foliiformibus pinnatifidis, laciniis linearibus; superioribus et adultio- 

 ribus rachides ex tereti angulatas, inferne vix niuriculatas, supcrne quoquoversum ramulosas 

 formantibus; foliis superiorum planis lanceolato-linearibus, vesiculis (rarissime obviis) 

 ellipticis apiculatis, reeeptaculis lancoideis, folio fulcrante evidenter brevioribus. Tab. XIV m. 



Fucus linearifolius Turn. I. c! 



Sarg. linearifolium Ag. J. Ag. Sp. p. 296. Biclr. AI g. Syst. 1, p. 57. K'titz. Tab. 



Fhyc. Vol. XI, tab. 18? 



Hab. ad Novam Hollandiam australem et occiclentalem. 



Ut jam loeo citato monui, haec est Species in collectionibus hucusque rara, et rêvera 

 parum intellecta. Quae a Turnero depicta fuit planta constituitur ramo; caule communi 

 in icône et descriptione oninino prœtermisso. Caule hoc prœsente evidentissiniuni mihi 

 videtur Speciem nostram ad S. Sonderi affinitate proximam esse. Déficiente vero hoc caule 

 specimina Herbarioruni a pluribus aliis Speciebus Nova3 Hollandiœ caute dignoscantur. 

 Nostram esse cum Turneriana identicam pro certo statuere non audeam; ex fragmento 

 speciminis, a Menziezio dati (in Herb. C. Agardh), cui suum quoque debuit Turner, iden- 

 titatem utriusque conjieere olim ausus sum. 



In S. linearifolio caulis communis ita in caulem S. Sonderi quadrat, ut superioribus 

 partibus delapsis unum ab altero dignoscere non liceat. Ejusmodi caules plures in S. 

 linearifolio ex eodem callo radicali conice elevato provenientes vidi; sunt 2 — 4 pollicares, 

 evidenter compressi, facie plana bis lineam et quod superat lata, margine crasso superne 

 verrucis hemisphœricis subregulariter alternis nodoso; verrucis inferne sensim magis obso- 

 letis, caulis ibidem teretiusculus adpareat. In ramis magis juvenilibus folia pinnatifida 

 sunt, laciniis distantibus et patentibus sublinearibus, lineam et quod exsuperat latis, su- 

 perne ala decurrente invicem conjunctis, inferne sensim separatis petiolatis. Rachides ra- 

 morum sensim teretiuscula? at angulata 1 , costa et marginibus folii, ex quo excrescente 

 formantur prominulis, inferne partium delapsarum residuis sparsis obsitœ, superne ramulis 

 conforinibus brevioribus plerumque densius vestitœ. In bis ramulis folia plerumque den- 

 sissima, inferiora pollicaria, vix lineam superantia latitudine, plurima simplicia, eoriacea 

 et nigrescentia, costa conspicua at cryptostomatibus fere nullis instructa. Ramuli in adul- 

 tiore planta demum laxiores et paulo longiores. In supremis quibusdam ramulis pau- 

 cissimis vidi vesiculas, apice aristatas, forma magnitudine et situ, in pedicello longiore, 

 cum iis S. Sonderi fere convenientes. 



Plures Species Novae Hollandiœ cum partibus superioribus S. lineariifôlii plus minus 

 convenire videantur; ne confundantur se(iuentia de his addere placet: 



S. leptopodum habet folia superiora fere œque angusta et linearia; dum vero planta 

 exsiccata in S. linearifolio est eximie nigrescens, S. leptopodum, contra, colorem fusce- 

 Scentem plerumque assumere videtur. Caeterum S. leptopodum ad Eusargassa pertinet 



