30 J. G. AGARDH, SPECIES SARGASSORUM AUSTRALIE. 



de multis formis Oceani atlantici, (|iias noyas Species consideravit Kûtzing, meam opinio- 

 îicni darc debui, quart) infra, sul> Speciebus a me enumeratis videas. 



Si hoc modo Species. quas inter optime cognitas facilius crederes, alio sensu expli- 

 cantur ab iis, <|ui in Speciebus cognoscendis versatissimi habentur, vix quispiam miraretur 

 Species non semper rite intellectas fuisse ab aliis, <|iii magis obiter de Speciebus Sargas- 

 sorum judicarunt. Multas igitur Species, quae in operibus Algologoruin enumerantur ut 

 incolse regionum diversarurn, non rite determinatas fuisse, facilius conjicerem. Ita inter 

 Algas ad insulam Guadeloupe ïndiae occidentalis lectas, enumeratas video: S. incisifolium, 

 quae est Species Capensis; S. polyphyllum et S. Liebmanni, quae sunt Species Oceani paci- 

 tiei: S- angustifolium, «pue est Species Oceani Indici. Specimina ita determinata equidem 

 non vidi; istas vero Species, quae sub nominibus indicatis primitus intellectas voluerunt, 

 eadem sistere, mihi maximopere dubium adparuit. 



Comparanti mihi specimina numerosa, quae ex diversis locis natalibus missa habeo, 

 rarissime quiden obvenit, ut in speciminibus, (pue ex uno oceano allata fuerunt, Speciem 

 alterius oceani recognoscere crederem. Specimina quidem habui plura, quorum folia vidi 

 plus minus convenientia nunc cura iis S- bacciferi, nunc cum iis S. vulgaris (aut S. latifolii 

 aut S. llicifolii\ nec tamen banc ob congruentiam ad lias Species pertinentia. A plurimis 

 aliis Speciebus charactere proprio foliorum distal «S- dentifolium, i\w,v est Species maris 

 rubri. Eodem vero charactere foliorum saepe gaudet S. ptero pleur on, (pue ad oras Americae 

 foederatae obvenit. Nec vero ob hanc congruentiam utramque Speciem jungere vellem, ut 

 hoc quondam Farlowio placuisse videtur. Quamquam hoc charactere, sat peculiari, congru- 

 entes, lias Species ne invicem quidem affinitate proxima propinquas crederem. Multo minus 

 rationes video, quibus deduceretur S. dentifolium esse formam quandam primariam, cujus 

 Specimina, e patria evagantia et a fluitante Oceano Indico in Atlanticuin traducta, sub 

 forma mutata S. bacciferi prata sic dicta atlantica formarent, quod quondam auctori haud 

 infimae auctoritatis contendere placuit. 



Singulas igitur Sargassorum Species suas habere sedes, sibi proprias, jure quodam 

 assumere mihi videor. Distributionis vero areas, quas singulas Species occupant, nunc 

 latius patere suspicor, nunc angustioribus limitibus circumscriptas esse. Hodie autem hos 

 limites ducere nemo sanus suscipiat, memor quam manca sint quœ de Algis diversorum 

 locorum novimus. 



Lamouroux, qui forsan primus de geographica distributione Algarum scripsit (Dict. 

 class. Vol. 17/, ji. 243), de Sargassis statuii cas esse inter Tropicos numerosissimas, 

 easdemque extra grad. latitud. 42 utriusque hemisphœrii raro provenire; Mare rubrum 

 esse Sargassis feracissimum ; ad Imliain orientalem et in mari Caribaeo quoque fréquentes 

 obvenire dixit. Bory de St. Vincent, qui postea ( Voyage de la Coquille in Introduct.) 

 regiones marium certas definire suscepit, quas plantis et animalibus in iisdem vigentibus 

 distinguere voluit, primariam quandam statuit esse differentiam inter Oceanos, quos 5 dixit, 

 et fimaria mediterranea», quorum 8 enumeravit; praîterea vero quoque maria undique 

 clausa, quœ Caspica notninavit, distincta voluit. Aquis fluentibus Oceanorum majorem 

 quandam \im eum adtribuisse crederes, et hanc ob causam collectiones Sargassorum na- 

 tantium certis locis Oceanorum collatas fieri. Maribus, contra, mediterraneis deficere, aut 

 in iisdem minus conspicuos obvenire rluxus et refluxus aquarum; calorem aquœ in medi- 



