KONGL. SV. VET. AKADEM1ENS HANDLINGAR. BAND. 23. N:<> 3. 27 



dififerentiis prodere videntur, majoris momenti characteres in his quoque latere. Recepta- 

 cula in Bactrophycis omnibus hucusque notis esse teretiuscula et inermia, hoc loco animad- 

 vertere placet. 



Difficilius quidem dicitur quomodo nurnerosissimae Eusargassorum Species optime 

 dispanerentur, naturali nexu Specierum conservato. Oranes enim fere eundem Typuin 

 referunt, et quae uno aut âltero respectu maxime abludentes adpareant, lias rêvera inter- 

 mediis ad eundem typuin revenire facilius diceres; Species quoque, quas ob iiiuini charac- 

 terem potissimuin affines putares, lias saepe aliis characteribus ad diversas Species tendere 

 diceres. Suadentibus Arthrophycis, inter quas aliœ Species habent receptacula teretiuscula 

 et inermia, aliœ receptacula ex ancipite angulata, alise quin irnmo fere prisinatica, roar- 

 ginibus inermibus aut in spinulas productis, sequi videretur characteribus ex ipsa forma 

 receptaculorum deductis haud eam vim tribuendam esse, ut his ducentibus in Subgenera 

 diversa distrahere vellem Species, receptaculorum forma diversas, ut hoc Kûtzingio placuit. 

 Attamen ad Species facilius recognoscendas conducere putavi, si Species Acanthocarpicas 

 ab inermibus (Malacocarpicis) sejunctas enumerarem; geminis vero seriebus ita creatis, 

 tertiam adjungere ausns sum, quam receptaculis modo peculiari ortis distinctam finxi \ 

 Intra séries, hoc modo constitutas, Tribus diversas institui, suadentibus potissirnum cha- 

 racteribus a dispositione receptaculorum aut magis cymosa, aut evidentius racemosa de- 

 ductis. Inferioris ordinis characteres alios me quoque attulisse eum in finem, ut facilius 

 recognoscantur Species, hoc loco demum dictum volui. 



In Enumeratione Generum Fucacearum, quam tempore ultimam memini, HarveyDe locis nata- 

 24 Gênera earum nuncupavit. Ex his plurima certis Oceanorum partibus priva videntur, g i n gnH 8 q spe- 

 aut extra has parum evagantia, tiuiic sub formis aliis quasi advense in diverso mari ae- c,cbus Sa ns as - 



r o J ~ sorum priva 



nerantur. Ita Cystoseirœ, qiue in Mari Mediterraneo ejusque sinubus et numéro indivi- videntur. 

 duorum et varietate Specierum inter alias hujus maris incolas ita prominent, vix nisi in 

 Oceano atlantico vicino obvenire videntur. Easdem Species nec in proximo Mari Rubro 

 generari scio, nec ad Indiam occidentalem, quœ tôt alias Algas mediterraneas alit, unicam 

 speciem provenire, hucusque constat. Eodem modo sunt numerosa alia Gênera Fucacearum 

 maribus Australiœ priva, pluribus tamen ex his Novam Hollandiam, Tasmaniam et Novam 

 Zelandiam simul inhabitantibus. Duo (Splachnidium et Carpopliyllum) quoque ad Cap. B. 

 Spei proveniant. Cystophyllum in Oceano Pacifico suas sedes principales habere diceres, 

 quamquam nonnullse Novam Hollandiam quoque attingunt. Quai vero si ita sint, his Ge- 

 neribus consideratis, de Sargassis contrarium valere facilius crederes; harum enim Species 

 in omnibus Oceanorum partibus calidioribus generari putares; (juin immo multis locis 

 easdem constituere principalem partem marina' vegetationis, et bis locis Cystoseiras Euro- 

 pa*as quasi substituere, non aegre assumeres. Quod vero si de Génère, plurimas formas 

 plus minus diversas complectente, valeat, haud de singulis Speciebus, rite interpretatis, 

 me judice statuitur. Diversas puto Species, quas alunt rupes Novae Hollandiœ et littora 

 Japonica; Species ad Cap. B. Spei obvenientes in parte superiore Oceani Atlantici vix 

 collectas fuisse conjicerem; Species, quae in Mari Rubro optime degunt, differunt ab iis 



1 Me quidem non fugit, hanc seriem, quam nomine Zygocarpicœ separavi, quasi superioris ordinis esse, 

 et alias Species in hac esse receptaculis inermibus, alias receptaculis armatis instructas. Uum vero Zygocarpicœ 

 paucas Species tantum complectere videntur, his insistera mihi non opus esse adparuit. 



