KONGL. SV. VET. AKADKMIKNS HANDLINtJAR. HAND. 23. N:0 3. 25 



In nonnullis Phyllotrichœ Speciebus (S. varians (Tab. XVI, fig. 2 et 4), S. decipiens) 

 ramos eodem modo retrofractos facilius quoque diceres; in his folia ramulique a margine 

 rachidis ancipitis initio adscendunt; at folia, ab origine phyllodiiformia et marginem rachidi 

 advertentia, inox torsione petioli unam paginam superam alteramque Lnferam monstrant; 

 a marginibus hujus petioli, (|iii ipsa sua torsione tit inagis horizontalis, aise utrinque de- 

 currentes iti rachidem continuantur. Quia vero in his Speciebus folia alterna et disticha 

 disposita snnt, alaa rachidis tantura 4 forinantur; quarum géminée, inagis conspicuae, 

 raargines rachidis efticiunt; aliae, inagis obsoletae, costam utrinque parum productam ra- 

 chidis ancipitis constituera videntur. 



In plurimis Speciebus Sargassorum Australie, quas Arthrophycis hodie adnmneravi, 

 rami retroflexi forma ntiir conjunctis pluribus iis rationibns, (|uas mox supra ad hanc ad- 

 parentiam conterre dixi. Eaudem quoque evolutionis norinam in Speciebus nonnnllis Japo- 

 nicis, (pias Bactrophycis adnumeravi, obvenire conjicio. Ob manca vero herbariorum Spe- 

 cimina, quse in nonnnllis vidi, nescio an modificationes quœdam propriai in his adessent. 



Ex iis, quse supra attnli, patere putarem characterem illnin, quem ramis retroflexis 

 jamdudum designare voluerunt, vario modo oriri posse. Alio rêvera modo proveniunt 

 rami adparenter retroflexi in Cystophoris et in Sargassis, in Arthrophycis et Phyllotrichis. 

 Neqne igitur assnmere licet Species omnes, quas eharactere dicto insignes putarunt, rêvera 

 proxime adfines esse; neque opportet exspectare ramos retroflexos in omnibus Speciebus 

 affinibns aeque évidentes obvenire. Quae vero Species sunt ejusdem typi, in iis hune 

 characterem modo typi evolutnm conjicio, si qnidem conditiones adsint, sub qiiibus in hoc 

 typo evolvatur. Si in Eusargassis rami triquetri nnsquam adsint, nec ramulos retroflexos 

 in iis obvenire suspicor. Si in Arthrophycis, et in Bactrophycis paucis rachides ramoriim 

 teretiuseuhc obveniant, et ita in his conditiones deficiant, sub quibus in plurimis pro- 

 veniunt rami retroflexi, nec hanc ob rem demonstratum putarem Species dissidentes in 

 aliis quoque distare. 



Si quaeritur quam ob causam, vel quem in finem folia ramique modo illo peculiari 

 disponerentnr in Speciebus, quarum rami dicuntur retroflexi, inihi hoc quideni nimium 

 obscurum adparuit, quam ut hac de re certain opionem enuntiare auderem. Nec ipsam 

 rem elucidari putarem nomine quodam dato, ut hodie saape placet. Interea vero ea afferre 

 volni, quai ad dispositionem interpretandam forsan pertineant. 



Jam supra assumere ausus sum vesiculas ea esse organa, quarum ope frondes Fucoi- 

 dearuin ad superriciem maris adsçendere tendunt. Si hoc jure quodam dixerim, forsan 

 conjecturse locus esset, ramos nisi vesiculis sublevatos, suo metipsorum pondère fieri inagis 

 magis<|ue deflexos. Folia rêvera in Speciebus Arthrophyci siepe sunt sat magna, et ideo 

 forsan ponderosa, dmn, comparatis aliis Sargassis, vesiculae in iisdem plerumque pauciores 

 obveniant; et quœ adsunt vix ita dispositœ, ut rami deflexi his extollerentur l . Si vero 

 jam in fronde inchoante folia, quoad substantiain firmiora, jam deflexa obveniant a rachide 



1 In Arthrophycis plurimis vesiculiB ad ramorum bases plerumque dispoiuintur, quasi latérales in rachide, 

 et sicpius pauciores adsunt; his adjuvantibus igitur potins rachidem erectiusculam sustineri quam ipsos ramos, 

 forsan crederes. In S. verruculoso, contra, in (pio singuli rarauli vesiculara termînalem générant, ramulos erectius- 

 culos fieri, hac adjuvante vesicula, facilius conjicere Hceret. 



K. Sv. Vet. Akad. Handl. Bd. 23. N:o 3, 4 



