(' 



24 J. Ci. AGARD1I, SPECIES SARGASSORUM AUSTRALIE. 



exeunt, aut ex rachide teretiuscula quoquoveirsum porrectae, in Retarôflexis contra tristiohfi& al- 

 ternantes rtiint, quod a pri maria quadara dispositione celluïar-uiao getnerantium pendere swspicor. 



i) Folia in Sargassis plurimis ■=- velut apiees frondium in plwrimis al gis erectios- 

 ulis normaliter sursum porrecta, excrescere, vix quispàam dubitaret. An vero idem 



obtineal in Sargassis retroflexis, niihi nullo modo eertum videtur. In planta magis evo- 

 luta, ramos omni directione (sursum et deorsum) pandemte, differentiam hoc respectu minus 

 adparentem esse debere, patet. In planta infantili (Tab. XIX, fig. L) quam observare nsrihi 

 licuit, vidi folia infima caulis, quœ jam unam paginam superam et aliam inferam monstra- 

 bant, inde a basi ita deflexa ut apiees foliorum deorsum spectantes diceres; inferiore pa- 

 gina (nec ut in folio erectiuscûlo supera) rachidi proxima. Ramulum, in axilla folii ita 

 descendentis generatum^ aliam directionem facilius assumere, forsan conjicere liceret. 



{') Ut jam supra déscribere conatus sum, folia, quae initio fuerunfc fulcrantia ramulis, 

 sensim sensimque cum ramulo, supra axillam ipsorum nato, inferne coalescunt et démuni 

 quasi in ramulo sita adpareant. Infimum folium ramuli hoc modo fit semper deorsum 

 versum et saepe magnitudine eminet. Dejecto denique hoc folio basis ejusdem persistât, 

 mine sub forma eicatricuhe minoris, nunc appendicem proprium defiexnm mentiens. In 

 rachidibus majoribus eodem modo dejiciuntur demum ramuli inferiores, suas quoque cica- 

 triculas aut appendiculas dehVxas, plus minus in rachide prominulas, linquentes. Oriuntur 

 hoc modo rachides in inferiore sua parte inter appendiculas prominulas et alternantes 

 ilexnosic, <pne praecipue in Cystophoris nonnullis adspectum sibi omnino proprium vindi- 

 cant, partibus persistentibus scalas plus minus compositas referentibns. 



llis characteribus nunc singulis, nunc. pluribus aut omnibus eonjunctis insignes di- 

 eerem Species, (puis ramis retrofractis pra'ditas olim considerarunt. Fiunt vero characteres 

 inagis conspicui in nonnullis, obsoletiores aut vix conspiciendi in aliis. 



In Cystophoris, quarum Species ramis retrofractis fere ante alias omnes insignes 

 conspiciantur, ramuli et folia, si quidem folia in Cystophoris adesse concédant, disticha 

 generantur, nunc a marginibus rachidis complanatœ aut compressae excuntia, nunc ad- 

 parenter a lateribus planis ejusdem provenientia. In planta vero juvenili nonnullariim 

 Specierum observare licet petiolum (ramulum) esse ad basem evidenter tortum (torsione 

 dextrorsa in uno, sinistrorsa in proximo), et margines petioli hoc modo fierî alterne de- 

 currentes in rachidem, quae marginibus lus decurrentibus sensim magis dilatata expanditur; 

 directione alarum vero contraria ci, in quam rami distichi adparenter a rachide discedere 

 videntur. In rachide, hoc modo sensim magis magisque alis dilatata, facili errore crederes 

 ramulos adultiores a lateribus planis rachidis esse provenientes. llis accedit, quod in 

 Cystophoris folia ramulique demum quasi articulatibne separantur al» ipsorum basi persi- 

 stente, quœ saepe appendiculam sistil admodum prominulam. ni» hases ita conspicuas, in 

 rachide flexuosa alternantes, partes inferiores ramorum adultiorum adspectum praebent ad- 

 riiodum singularem, quera jam primis harum specierum descriptoribus insignem adparuisse, 

 vix quispiam mirabitur '. 



1 A.dderc lubet alias esse Cvstophoras, in quibus rami retroflexi \i\ adsuut. lia in C. spartioidt et C. 

 •platylobio rami a rachidis disticha: marginibus exeunt, nul lu facta torsione basali, quare rami retrofracti proprii 

 nec adsunt. In C Grevillei cl paucis aliis, in quibus rachides ramorum teretiusculae obveniunt, uec rami pro 

 prie retrofracti iuveniantur, Socl in lii-- bases ramorum delapsorum persistentes nunc sut évidentes conspiciantur. 



