KONGL. SVi VET. AKADKMIKNS 1 1 A N I >LIN< : A H . HANl). 23. N:o 3. 23 



dàstiche exeuntes; in aliis vero pachides interne romplannta- superne front compressée, et 

 demum teretiuseula\ ramulos a subinargine enrittentes fere quoquoversuni porrectos. Quse 

 vero ita adsunt in disposition»' pairtium mutationes, mine admodum conspicuae, nunc ol»- 

 soletiores, vix majoris nionienti niihi adparuerunt. 



Alia mihi videtur ratio ejus dispositions partium, (|iiam in Speeiebus Australasicis 

 haud paucis jamdudum observarunt AJgologï, qui termine illo wamis retroflemist) ' illain 

 saepe designarunt. Hune vero eharacterem in diversis Speeiebus mihi comparanti adparuit, 

 ilhnn rêvera a conjunctis pluribus in dispositione partium modificationihus provenire. Mihi 

 igitur, hnjiis charaeteris vim et rationes expïicaturo, sequentia animadvertenda videntur: 



a) Inter Sargassa, quae ramis retroflexis instructa dicerem, nullam speciem mihi cog- 

 nitam habeo, in qua rachides ramornm teretiùseulae obveniunt. Quamquam igitur S. tnem- 

 hranaceum et Si Sinclairii proxima affinitate nectuntur cum Speeiebus Australie, quae ante 

 alias ramis retroflexis insignes videntur, utraque Species tamen raehidibns ramorum tere- 

 tiusculis rainulisque non retrofractis ab affinibus dignoscatur. 



b) In Speeiebus, quarnm ramorum rachides ancipites aut angulatae, angulis ut pluri- 

 ninm in alas extensis, ha 3 ala- eum marginibus petiolorum semper sunt contigiue, h. e. 

 tnargïnes petioli sunt quasi decurrentes in rachidem. In rachide igitur, cujus folia disticha 

 disponerentur, aise decurrentes 4 obvenirent; in rachidi vero, cujus folia tristicha disposita 

 naseerentur, ala* decurrentes adessent H, nisi singulae ala? rachidis basibus decurrentibus 

 duorum foliorum conjunctis formarentur. Quia vero modo dicto ala; singulae duabus con- 

 jnnetis fere normaliter oriuntur, alae in retrofractis plurimis tantum 3 obveniunt; in nonnullis 

 vero, quarnm folia magis disticha disponuntur {S. varions) alae duae (aut 4) tantum àdsunt. 



c) Hachis triquetra aut tri al at a, hoc modo orta, ramum totum neutiqnam percurrit, 

 eadem servata directione alarunr, torsione enim totius rachidis alœ spiraliter decurrentes 

 evadunt, saepius eo modo ut folium quodque quartum (ut mihi adparuit) primo superpo- 

 situm maneat (Tab. XXI m). Si aliquando rachidem quadrialaturm dixerunt, hanc ad- 

 parentiam spiris magis contractis adseribcndam putavi. Internodia inter folia hoc modo 

 oriuntur magis distincta, rachidem quasi »articulis» compositam mentientia. 



d) In Sargassis omnibus, rara exeeptione 2 partes novae alternantes disponuntur; duni 

 vero in longe plurimis partes alternantes aut ex rachide complanata, seu ancipite, disticha* 



1 Jara in Speeiebus Algarum Cakou's àgardii in sectione propria Cystoseinie Generis, sub titulo Rétro- 

 fleœœ Species enumerat tu m Cystophorae eo tempore cognitas, tum Sargassi, quas hoc charactere convenientes cre- 

 didit. Tribum ita consitutam inter Cystoseiras genuinas et Sargassa ambiguam dixit, et in eo raeraorabilem quod 

 caulis articulatus est, vclnti per gradus et intervalla aderesceret atque inde tlexiiosus, reliquiisque ramorum diffrac- 

 toriini exasperatus. Rami basi derlexi inox horizontales dicuntur. Greville in Synopsi, quam »Algis Britannicis» 

 adjiuixil, sub eodem titulo Retroflexarum Species eo tcinpore cognitas tum Sargassi tum Cystophone promiscue 

 dispositas enumeravit. I pse postea inter Sargassa et Cystophoras probe distinguere conatus snni, et retroflexas 

 Species Sargassorum in sectione propria, sub nomine Arthrophyci, conjunctas disposui. Alii hoc charactere spreto, 

 née inter Sargassa Species retroflexas ah aliis distinguere, nec diffère ntias, quae inter Cystophoras et Sargassa ad- 

 sunt, vite exponere periculum t'eccruut. Aguoscere opportet lias differentias non facilius percipi, nisi specimina 

 magis compléta comp'arare liceat. Kjusmodi vero specimina in plurimis Algarum collectionibus desiderantur. 

 Oculo vero adsueto specimina utriusque Generis primo intuitu dignoscantur. 



2 In Eusargassis aliquando («S', crispum) rainos sparsim oppositos aliis alternantibus observare licet; nunc 

 ramos geminoe adproximatos, at in dîversas directiones tendinites. Qn.r ita disponuntur, ca tantum exempla a 

 normali dispositione aberrantia putavi. Haro quoque in Cystoseiris rami oppositi obveniant. Inter Phyllotrichas 

 vero sunt species (,s\ deeipiens, S. verpucidosum), in quibus folia normaliter trichotoma generantur, intermedia 

 laeinia quasi diversam naturam prsebente, lateralibus intimis (anl pluribns) normaliter oppositis. 



