KONGL. SV. VKT. AKADEMIEN8 HANDLIKtBAK. BAND. 23. N:o 3. 21 



Hinc organa in Sargassis plurimis quasi juin ab origine transmutata proveniunl sub pro- 

 pria forma et magis sua juris; in aliîs vero obveniunt quasi sensim transformât^ partes 

 ejusdein foondis primariaj. Ëjusmodî diversitatem evolùtionisj quse quasi morphologicam 

 compositionem totins plantœ tangit, rnajoris montent] judicavi; et ducente hoc charactere 

 subgenûs proprium Pkyèloiriekœ creavi illis Speciebus, qùarum partes (organa) separantur 

 divisionc sensim perdueta (nec evolutione axillari generantur novfe)-. Sunl Phyllotrichœ 

 nonnullcc Species, quse peouliarem suum evolutionis modum eo asque servant, ni eandem 

 frondem videre lioeat interne omnino foliiformem, superiore parte desinente in rachidem 

 teretiusculam, ramnlis ramellisque deoompositam, folia propria, vesiculas et reeeptaoula 

 gerentem (Tab. I; Tab. XIII, fig. 1). In aliis Speciebus stint saepius diverses frondes 

 (ejusdein planta 1 ), in quibus partes transmutantnr diverse modo. 



Vesiculas Sargassorinn obvenire singulas, et bine <|iiasi magis sui juris, quam in 

 Fucaceis plurimis aliis, satis constat. Easdem vero in diversis Sargassorinn Speciebus a 

 diversis partibus transformatas oriri, a Systematicis hueusque vix rite agnotum fuisse, 

 putarem. Dnni in longe plurimis (Eusarg<assis) rpsa vesienla, sœpius spluerica, a siiperiore 

 parte folii inftata oritnr, inferiore parte fblii in petiolum vesienhe abeunte, contrarium 

 observare lieet in permultis Speciebus Australie et Japonise, in quibus ipsam vesicidani 

 ab intima parte folii, quasi intra petiolum generari patet, superiore parte folii ant persi- 

 stente non transmutata (in partibus planta inferioribus), ant sub forma reducta, cjitin 

 imnio in aristam transmutata (in partibus planta 1 mediis et supremis). Vesiculas petiolares 

 hoc modo generantibns Speciebus duo Subgenera institui, (pue hoc loco noniine Bactro- 

 phyci et Arthrophyci infra ulterius descripta videas. 



Si ita mihi certum adparuit vesiculas in Snbgeneribus dictis ab alia parte quam in 

 Eusargassis transformatas oriri, quoque inquirendum videbatur, quibusnain partibus trans- 

 niutatis vesienla in Phyllotriehis generarentur. Hune in tineni comparant] mihi Species, 

 modo l'hyllotrieliaruni frondem générantes, adparuit vesiculas in longe plurimis a lacinia 

 simpliei (seu a ramello, laciniam simplicem folii pinnatifidi referente) transmutatas fuisse. 

 Quamquam vero hoc charactere originis (a lacinia folii) ita conveniant Species omnes 

 Phyllotriclue, tamen vesienlas in aliis Speciebus et aliter sitas et aliam formam indutas 

 obvenire adparuit. I lis differentiis Tribus diversas Phyllotrichaj fnndare non dubitavi. 



Hodie fere unica mihi tantum cognita est Species, qna, quoad evolutionis normani 

 totius frondis cum Phyllotriehis conveniens, origine vero vesicularum prorsus diversa mihi 

 adparuit. Dum enim in Phyllotriehis vesienhe intra laciniam simplicem folii pinnatifidi in- 

 flantur, vidi in Sary. ■patente vesienlas ad basem folii pinnatifidi generatas, admodum 

 magnas el elliptieas, et in inferioribus partibus frondis aut folio toto pinnatifido superatas, 

 aut ramnlo ramellis subdiviso, supremis mine tantum ramello minore ant arista munitis. 

 Ita S. patentem quodam modo analogam formam Bactrophycis et Arthrophycis sisterc facile 

 diceres. Hinc Subgenus proprium Schizophycus hnic Speciei instituendum putavi, quod 

 evolutionis norma frondis cum Phyllotricha, situ vero et origine vesicularum cum Arthro- 

 phyco convenire, mihi adparuit. 



Inter Species supra memoratas, quse evolutione vesicularum quasi intra-petiolari in- 

 signes videntur, Australasicœ dignoscantur receptaculis plus minus compositis; nimirum 

 receptaciila in ramulo axillari mine cymam efficiunt, mine racemum, singulis ramis in 



