KONGL. SV. VET. AKADEMIENS ilANDLINUAK. HAND. 23. N:<> 3. Il* 



inscrvientia, alio modo < lis] ><>.sitîi et aliter instructa obvenirent. Sed de lunctionibus crypto- 

 stomatum niliil rêvera constarc, lubentius dicerem. 



Sa^rgassum lis Gneneribus Algarum adnurnerandum videtur, quorum Species adhuc De Speciebm 

 parum mtellectas credere licet. Qui rere pnmus tonnas eorum dignoseere conatug est, ,ii U „,, K , ,.,„!„ 

 Tuknekus, Species a se depictaa eximie quidem illustravit. Sed in tanta Specierum turba 

 tonna 1 ab illo descriptse vix niai exempta qugedam exhibent, ex (|iiil)tis pateat quanta si- 

 niilitudine conveniant Species diverse, quibusque characteribua dignoseantur Sargassa. 

 Plurhni, qui postea de his plantis scripserunt, aut tantuni Species ceirtae cujusdatn regionis 

 (Greville, Sonder, De Notaris, Zanardini), aut tonnas quasdam niagis fortuite collecta* 

 plerumque illustrarunt. Quo plures Species nova?, nul la fere faeta coinparatione Specienini 

 antea cognitarum, hoc modo deacriptae fuerunt, eo difficilius fuit sequentibus Algologis 

 speciinina herbarioruni ad certas Species referre. Ita eontigit ut et ii, qui in Algis cogno- 

 scendis versatissimi fuerunt l , de Speciebus Sargassonun judicium ferre pâme refragati sunt. 



Ex eo, quod de quibusdani Speciel)us jani animadvertit Tunierus, partein superio- 

 rem et inferiorcm ejusdeni quoque plantai invicem aaepe magnoj)ere dift'erre, sequi vide- 

 retur Species Sargassonun non ex parte quadain speciminis dijudicandas esse, sed tantuni 

 integris aut inagis complétas observatis speciniinibus Species illoruni intelligere licere. Quod 

 vero nec Turnero, qui unius Speciei partein tantum inferiorein (S. decunens), alterius 

 tantuni partein superioreni {S. Peronii) corain habuerit, nec aequentibus Algologis obstarc 

 videbatur, quin ad fragmenta quaecuinque, in herbariis conservata, Species Sargassonun 

 deseribere pergerent. Accedit (piod partes Sargassonun vix eain tonna- constantiam of- 

 ferunt, quam in niultis Algis obvenire novinius. Jamdudum igitur dixi (1 Ag. &p. Ahj. 

 )>. 27 ï) characteres Sargassonun potins in tendentia quadam parthun ad liane vel illani 

 f'onnain, quam in tonna quadam detinita quaerendos esse. Hinc vanuni putarem Species 

 Sargassonun dijudicare ex miseris fragmentis, (pue in herbariis aaepe adsint, si quoque 

 perito ad Speciem recognoscendani ha-c mire conférant. 



In quocuinque fere Génère, Species numerosas aniplectente, id plerumque obtinere 

 videtur ut species aagre deterniinentur; difficultates vero hoc irespectu majores fieri, quo 

 niagis Species oniiies aut plurimae ad un uni eunderaque typuni quasi confecta' videantur. 

 Comparant] modos diveraoa, quibua Sargassa disporiere conati sunt ii, qui in Speciebus 

 dignoscendis desudarunt, vix dubiuni adpareat, naturalem quendam aubdiviaionem Generis 

 huousque vix inventam fuisse; hodie quœrenti mihi principia, quibus ejusmodi subdivi- 

 sioriem fundare liceret, sequentes sese obtulerunt considerationes. 



Quo niagis Algis plurimis normale videatur ut ea; partes exteriores, quas plurimae De prineipiis, 

 alise planta* ut organa diversa et quasi sui juris générant, vix dîatinctse formantur ~, 60^ di g n Spe 8 ^ 

 niajorein vim tribuendam esse crederes characteribus morphologicis, qui aut ex magis '" IS Vi,1, ' a " , 

 perducta transfonnatione, aut evolutione partiuni alio modo instituta deducantur in iis 



1 In Phyeologia australi Harvev, cui Sargassa Australie ante omues alios examiuare licuerit, .">1 Species 

 Sargassorum enumerat, aliorum, ut videtur, judlcio omnino tideus. Unam speciem ut novam descripsit, liane vero 

 antea sub alio nomine descriptam. [nter Al<<as ab eo distributas paucae Speeies Sargassoram adsunt, nonnulla? 

 vix rite déterminât;»'. 



2 De » Algis» omnibus, suo modo detinitis, dixit Limiteus: Algae nec radicem, née caulem, nec folia haben! 

 distincta, Prœl. in. Ord. Nat. p. 614. Reeentiores Systematici eandem ideam srepius indicariuit mutato Domine 

 (Tliallopliyta, et qu«; alia sunt). 



