14 .1. G. AGARDH, SPI5CIES SARGASSOMJM AUSTRALIJE. 



diiiein receptaculi inagis elongatum fieret et pro a-tate scaphidia aut magis hnmersa au1 

 superficiei magis adproximata adpareant, ômnia circa axem persistentem pericerctralia. 

 Scaphidia. Satis constal nonnullos Algologos distinguera voluisse inter alias species monoicas 



aut dioicas aliasque androgynas; quin immo receptacula, diversis organis prsegnantia, in- 

 vicera differre forma sua exteriore, statuentes. Prima ni fallor vice a Kutzingio (in Phy- 

 nlntj. gêner. //■ 365) statuitur de S. Horneri hujus receptacula esse duplieis generis et in 

 diversis individuis provenientia. Sporas foventia dixit esse breviora et erassiora atque 

 apiculo brevi curvato terminata; in superiore parte horum tantum scaphidia sporifera evol- 

 verentur; in inferiore parte, quara laxiore parenchymate contextam observasverat, locula- 

 nienta vaeua obvenirent, vasiâ uuic< >si>. (»Schleim-gefâsse») subsimilia, (pue scaphidia 

 abortientia putavit. In posteriore opère {T<t,l>. Phyo. Vol. X sub tab. 39) modo minus perein- 

 torio dicitur receptacula diversa in diversis individuis obvenire; (pue antea dixerat locula- 

 menta vacua, in iis scaphidia antheridiifera hoc loco agnovit. Mihî quidem quoque recepta- 

 cula obvenerunt sub duabus forrais a Kûtzing descriptis; nonnulla niniirum vidî tenuiora 

 et scaphidia in lus antheridiis farcta observavi; alia nunc usque duplo erassiora, nunc 

 inferiore parte attenuata superiorem incrassatam sustinente. In parte incrassata vidi sca- 

 phidia sporis tnaturescentibus gravida; in parte suprema »apiculum curvatum» referente, 

 sporas vidi minutas intra scaphidia minora et me judice juvenilia; in intima démuni parte 

 scaphidia effoeta, vacuo nenipe interiore eellulosa laxiore quasi spongiosa impleto. Qurbus 

 omnibus concludere vellem scaphidia adscendente ordine intra receptaculum matureseere; 

 ipsuinque receptaculum fieri incrassatum, prout magis sporis adultioribus impletum; atque 

 denique collapsum obvenire sporis effoetis. Hanc partem demum antheridiiferam fieri, ut 

 hoc in Tab. Phycol. expressis verbis dicitur, non vidi. QuOeumque vero modo hac de re 

 judicatur, patet bis observationibus nullo modo probatum fuisse receptacula S. Horneri 

 esse diversi generis aut in diversis individuis obvenientia, si quoque sub forma diverse 

 l n diversis speciminibus Hcrbariorum obveniant. 



Harvey dein (Algœ Tasmanicœ) de sexuali quadam difîerentia receptaculorum in 

 Sarg. paradoxo mentionem fecit; dixit niniirum receptacula masculina esse cylindracea et 

 externe laîvissima, et magnitudine foeminea superantia; foeminea vero esse triquetra mar- 

 ginibus armatis in processus conicos excrescentibus. Addidit se nullo modo ad unam 

 eandemque speciem referre voluisse specimina receptaculis ita diversa, nisi specimina et 

 numerosa et admodum perfecta coram habuerit. Specimina a Harveyo ipso data utriusque 

 planta', »S. paradoxum mas» et »S. paradoxum foemina» inscripta, comparavi; in ea quam 

 »S. paradoxum mas» dixit, receptacula vidi haud cylindracea, sed leviter angulata, et in 

 scaphidiis hujus non antheridia, sed sporas juniores agnoscere credidi; in altero speciminc, 

 »S. paradoxum foemina» inscripto, receptacula vidi breviora, quoad formain ca'terum non 

 admodum diversa. Neutrum spécimen, me judice, S. paradoxum sistit, quale hoc a 

 Turnero depictum exstat. Unum ad S- grande retuli; alterum (S. Gunnianum), cujus nu- 

 merosa specimina in Herb. ipsius I». Gunn comparavi, rêvera habet folia inferiora ad- 

 modum diversa. Opinionem igitur Barveyanam, de receptaculis dioicis Sargassi paradoxi, 

 observationibus rite fundatam fuisse, haud putarem. Quod demum attinei assertiones, 

 ultimo tempore allatas, de receptaculis masculis et foemineis forma externa diversis, con- 

 fiteor me nescire, quibus observationibus lue niterentur. 



