KONGL. SV. VKT. AKABEMIEN8 1 1 A N 1)1, 1 NI I A li. I;AN1). 23. N:<) 3. 13 



ai paulo tenuius ad primordium axillare tendens (Tab. XV, fig. 2- I). Comparâtes parti 

 1ms intermediis haimm frondium, in <|uilms primordia axillaria dicta; nunc rnagis evoluta 

 in alias lacinias (aul vesieulas transmutatione l;icini;r ortas) mine rougis reducta fuerunt, 

 concludere ausus aura priraordia dicta vix nisi partem nondum evolutam sistere folii pinnati- 

 lidi. cujus lacinia intima jam evoluta phyllodium fulcrans primordio refert. I)uni igitur in 

 Si seaMpede rainuluni fructiferum a laciniis cum lacinia fulerante cotBtaneis transfbrma- 

 liun vidi, in S. Peronii hune ramulum fructiferum diu inevolutum', sul» forma fere gemma 1 

 axillaris persistentemj putavi; demum vero evolutum vesiculas ant receptacula gerère, cum 

 iis S. scabripedis omni respeotu fere convenientia (Tab. X\ , fig. 5). 



Si exemplis alla-tis deducere lieet receptacula, quse adparenter in ramulo proprio 

 axillari gêner ata adpareant, re vera a laciniis folii pinnatiiidi fulcrantis transformàta pro- 

 venire, idem de aliis Phyllotrichis assumere forsan liceat. 



Quai vero si ita sint, patet receptacula Sargassoriun eodem fere modo demum dispo^ 

 sila obvetiire posse, quamquam alio modo generata. Differentiae ista-, quse in récepta- 

 culorum formationis modo adosse videntur, quoque majoris momenti milii adparuerunt, 

 <|uaim (puo ex forma et dispiositione horum organorum deducantur. 



Quoad ij)sam formarn receptacula in diversis Speciebus diversa obvenirej jamdudum 

 innotuit. In permultis angusta et elongata, eadem saepe siliquosa diceres; ca?.terum vero 

 simt ambitu nunc magis filiformia (Tab. X), cylindracea ant oblonga, nunc magis obovato- 

 clavata, nunc potius ovato-lancoidea (Tab. XI). Majoris momenti differentiae videntur, quae a 

 forma aut teretiuscula in multis, aut compressa vel ancipite in aliis, aut triquetro-prismatiea 

 in nonnullis, deducantur. Accedit nimiruni qUod ancipitia et prismatica saepe sint secus mar- 

 ginea serrata aut dentata (Tab. XXIII n et m), rarius marginibus subintegèrrimis undu- 

 lata (Tab. XXIII i). Serraturse et dentés nunc molliores, nunc rigidiusculœ. Receptacula, 

 quaB teretiuscula dicuntur, fiunt cum aetate ob scaphidia prominula plus minus verrucosa, 

 verrucis singula scaphidia saepius indicantibus. Rarissime obvenire putavi ut spinulis 

 sparsis obsita sint receptacula vere teretiuscula (S. flavicans). Margines ipsi in ancipitibus 

 et prismaticis semper stériles mihi obveneruut l : scaphidia nimirum in lus tantum latera 

 |>lana oeeupare observavi. In plurimis scaphidia sine distineto ordine immersa adparent; 

 in paucis verrucas fertiles spiralem quendam ordinem servare suspicatus sum, quod vero 

 certius statuere non auderem. 



Pro setate sua quoque quoad formam mutari receptacula, mihi certum videtur; juve- 

 nilia inehoantur breviora, sensim singula fiunt longiora, apice, ut mihi adparuit, excre- 

 soente. Scaphidia, ni fallor, quoque adscendente ordine maturescunt; hinc receptacula in ima 

 parte (effoeta) tenuiora, in média parte verrucis ma^is tumentibus crassiora, superne sca- 

 phidiis adhuc junioribus attenuata, aliquando sat eonspicue observantur \ Nescio vero an 

 ab hoc evolutionis modo reeeptaculi pendeat ut spatium interius scaphidii secus longitu- 



1 J ii multis Cystophorœ Speciebus, (pue receptaculis plus minus evidenter compfessis instructae .sunt. sca- 

 phidia margines receptaculi occupant. Decaisne quin immo hoc characteï'e Grenus Blossevilleœ distinctum voluit. 

 Sunt tainen aliœ Species Cystophorse, certe non separandse, in quibus scaphidia circumcirca disposita obveniunt. 



2 Mutationes, quœ in forma externa receptaculorum, pro aetate aut evolutione plus minus perducta. ob- 

 veniunt cautè bbservandœ. lu multis Speciebus receptacula niinium juvenilia descripta fuisse suspicor, et descrip- 

 tiones ita datas ideara omnino erroneam de forma et disposition* receptaculorum attulisse, non aegre assuraerem. 



