KONGL. SV. VET. AKADHMIEN8 BANBLINttAR. BAND. 23. N:o 3. 9 



terum ea videas, ( |ii:i- de evolutione et forma vesicularum in Phyllotrichis infra dixi, 

 Tribus diversas, liis differentiis fundatas, uberius deseribens. 



Ex iis, quae de forma et origine vesicularum supra attuli, satis patere putarem vesi- 

 culas Sargassorum (|iiasi ad très diversos typos eonfectas obvenire, <|iias singulas nliis 

 Genetribus Fucoidearum fere eharacteristicas facile diceres^ [ta vesiculae in Baetrophycis 

 et Artlwophycis obvenientes, quas petiolares lubenter dieerem, analogae viderentur iis, quas 

 in Macrocystide eximie evolutas novinnis, nempe intra petioloa foliorum non fructi- 

 ticantium singulas. Vesiculas in Egregia simili modo positas vidi; et inter Gênera Sar- 

 gassifi proxima Carpophyllum simili formatione vesicularum insigne nominarem. 



In diversis Phyllotrichae Speciebus vesiculas rmn'c intra partera laciniae parum trans- 

 formatse intumescentes, ad tvpum Cystoseirœ quasi aceedentes, potissimupi iis analogie 

 videntur, quae in pluribus Cystophylli Speciebus obveniunt, et situ et forma convenientes; 

 nunc vero in parte superiore laciniae provenientes, magis transformatae, quoad formam ab 

 iis Ëusargassorum vix diversae; nescio an Species his instructas quodam modo ad Margi- 

 narias tendentes dieerem, in quibus cilia foliorum marginalia (nec vero laciniae folii pin- 

 natifidi) in vesiculas conformes transformari videntur. 



Quae in Eusargassis obveniunt vesicuîae, a folii parte superiore in organa propria 

 transformatae, quas foUqres forsan quis diceret, cum iis potissimum conveniunt, quae in 

 multis Cystophbrae Speciebus, forma, situ et origine congruentes obveniunt. 



Quamquam hoc modo Species Sargassorum diversae gerunt vesiculas, quas ob origi- 

 nem et formam ad alia Gênera tendentes putares, nullomodo hanc ob causam Species, modo 

 dicto invicem abludentes, ad diversa Gênera distrahere vellem. Quod enim olim dixit 

 Linnaeus «scias charaoterem non dare Genus, sed Genus characterem» adhuc valere equidem 

 puto, quamquam régula a multis hodiernis lubenter obliviscatur. 



Reeeptacula fructus in Sargassis omnibus nt organa distincta et sui juris obvenire, Reneptacni», 

 satis constat. Nec igitur, ut in aliis quibusdam Fucaceis norma sit, scaphidia in parte 

 quadam ambitu indetinita et non aliter transmutata frondis nidulantur, sed in Sargassis 

 omnibus scaphidia sedes suas habent certas in receptaculis propriis. Sunt quoque h;ee 

 reeeptacula ea organa, quae in planta evoluta denique ultima proVeniunt et plurima; per- 

 functis propriis fuoetionibus effoeta, eadem persistere et in alias partes excrescere, ut quon- 

 dam indicavit Turner, vix quispiam hodie contenderet. Reeeptacula vero, ita in omnibus 

 evoluta et certis characteribus detinita, tinnt in aliis Speciebus tum quoad formam et eom- 

 positionera ipsius receptaculi, tum quoad dispositionem reeeptaculorura in ramulo fructigero 

 plus minus invicem diversa. 



In longe plurimis Speciebus, nimirum in omnibus iis, quarum frondes evolutione rite 

 axillari ipsae excrescunt, raniuli fructiferi quoque axillares oriuntur, h. e. a petiolo folii 

 fulerantis, quod ipsum saepe pauïisper transmutatum quasi bracteale obvenit, paulo supra 



habuerunt. Una ex liis Species (*S'. Sonderi) habet folia alterne pianatifida, et vesiculas sine certo online pro- 

 venientes; alterius (S. varians) folia sunt trichotoraa, vesienlis a média lacinia transformata generatis. Hinc istse 

 Species, characteribus liis rite perceptis, facilius dignoscantur. [cou Turneri ambigua fuit, atpote plantas ab eo 

 depictse (dure) vesiculis destitutae fuerunt. Si vero ex uno charactere foliorum, ad alterum (ex forma vesiculariiui 

 deductura) conjicere licet, plantae Turnerianae hodie milii vix dubiae adparent. Quod exemplo sit, quoraodo 

 valeant characteres, ex vesicularum evolutionis online petiti. 



K. Sv. \ct. Akad. Handl, Bd. 23. N:n :'. 2 



