KONGL. SV. VET. AKADEMIBN8 HANDLINGAR. BAND. 23. N:o 3. 7 



Vesieula' adparatura conficiunt, cujus < ►]><• partes superiores Sargâssorum, rachidibus v e a 

 filiformibus saspe sustenta', natalités et superficiera versus maris adscendentes extollantur. 

 Prout igitur plantis, in diverso loco natali viventibus, lu»- adparatu magis minusve opus 

 sit, vesicubis iiiuic uberiores, iiune pauciores evolutas fieri, assumere ausus suin. Si Species 

 nonnullas describuntur, quas defectu vesicularum dignoscere placuit, alia? atttem quas uber- 

 riraa vesicularum evolutione insignes considérant, hoc ita interpretandum putavi, ut species 

 diverses alias forsan stationes inhabitare consueverint, in quibus aut nullis vesiculis aui 

 uberrimis opus esset. Potentia vero vesiculas in omnibus Sare;assis obvenire putavi. 



Vesiculas in omnibus Sargassis singulas generari, quoque normale milii adparuit. 

 Haud igitur, ut in Cystophyllis, Cystoseiris, aliisque, plures superpositas generantur in 

 eadem parte transformata, sed singulas oriuntur et hinc ut organa sui juris magis definita. 

 In Subgenere Eusargassi vesiculas adultae sa']>ius sphasricas et in proprio petiolo terminales 

 obveniunt; petioli liarum saspe teretiusculi; sunt vero etiam Species alise, in quibus petioli 

 plani et sursum dilatati, quin iinino aliquando costati Formantur. Sunt alias species, in 

 quibus vesieula per totam longitudinem, asque ad apicem fere mucronatum, aut tantum 

 interne cingitur margine angusto, in petiolum foliiformem decurrente. Stadia hase diversa 

 comparanti, vis non cuique conspicuum adpareat ejusmodi vesiculam transformation? folii, 

 mine sensim perducta, mine, jam ab initio instituta, oriri; pateat quoque esse in liis 

 parlem superiorem foliî, quas in ipsam vesiculam convertitur, inferiore parte petiolum 

 constituente. 



Sunt vero alia; Species Sargâssorum, in quibus vesiculas ut plurimam ellipticas, in 

 utruntque apicem evidentius attenuantur. <^me in liis speciebus in inferiore, magis foliosa 

 et sterili parte frondium generantur vesiculas, sunt plerumque majores; quas quoque nor- 

 maliter, quasi ex ipsarum apice, emittunt folium, quod a foliis non vesiculiferis vix con- 

 spicue differt; quas vero in superioribus partibus (ejusdem quoque speciminis) vesieula- 

 formantur alia\ forma et magnitudine convenientes, îiunc folio minori, quasi reducto, coro- 

 nata\ nune tantum arista superata? adsint. Mihi, stadia hase diversa comparanti, omnino 

 certum adparuit vesiculas liarum specierum non a superiore [tarte foliorum transfôrmatas 

 fieri (ut in Eusargassis), sed ex parte intima, in ipso quasi petiolo tumente, oriri. Hinc 

 folia inferiora, transformatione quasi nondum rite peracta, subsistunt in apice vesiculas 

 1ère omnino intaeta; média- vesieula-, transformatione magis perducta, folio reducto coro- 

 nantur, et supremas aristam gerunt, transformationis rite peractas pignus. Species vési- 

 culis hoc modo ortis praeditas ad 3 Subgenera, aliis characteribus invicem diversa (Schizo- 

 phycus, Bactrophycus et Arthrophycus) retuli. Rarius obtinere videtur ut vesieula- in ra- 

 cemo aut panicula fructifera harum Specierum evolutas adsint (h. e. a foliis jam in bracteas 

 mutatis transfôrmatas); in nonnullis vero, quarum panicula admodum diffusa et decompo- 

 sita evolvitur, vesiculas quoque in hac proveniunt, at minuta' et formam ellipticam utrinque 

 acuminatam, retinentes. In paucissimis Bactrophyci Speciebus (quarum partes inferiores 

 nondum observare mihi contigerit), ob alios characteres vix separandis, vesiculas superiores 

 obovato-sphasricas, vix omnino sphasricas, me tantum vidisse, eontiteri placet. 



Sunt denique Species haud paucas, foliis dichotomo-pinnatifidis insignes, in quibus 

 vesiculas neque intra petiolum evolvuntur, nec transformatione totius lamina- generantur, 

 sed oriuntur intra lacinias singulas folii compositi (nisi dicere malueris, intra ramulos 



