KONGL. SV. VET. AKADEMIENS HANDL1NGAR. MAKI». 23. x:n 3. 5 



ceas, costwtas et ala marginal] decurrente instructas gerunt, rutiles liunt incrassati, Éeretiu 

 sculi et demum tere quoquoversum nodosij In speciebus illis numerosis Nova Hollandiœ, 

 quas ad Tribum Arthrofhycearum retuli, rachides ramorum triquetraa (awl tetragonsB) quin 

 innno totidem alis prominulis decurrentibos insignes ut plurinium obveniuiit; caulis vero 

 harum proprius teretiusoùlus evadit, et residuis persisteritibus ramorum delapsorum plus 

 uiinus conspicue verrucosus. Sunt, contra, alias species, caule proprio valido compresso 

 crasse et distiche oodôso instructas (S. linemifolium, S. S&nd&n, S. decip&ns), in quibus 

 rachides ramorum teretiusculas aut filiformes obveniunt, ramulos fere quoquoversum emit- 

 tentes. Porro sunt species haud paucas, in quibus rachides ramorum appendicibus varia' 

 formas aut magis horridas, aut minutais glandulosas adparent, dura caules earundern la-vis- 

 simi aut alio modo verrucosi obveniant. In longe plurimis vero Sargàssorum speciebus 

 ipsa sua forma minus differre caules et rachides ramorum, tacilius patet. Xec tamen liane 

 oh causam inter lins partes probe distinguere pnetermittereni : et hoc quideni eo minus. 

 quum in haud paueis Speciebus utraipie organa suos eximios Speeierum obarâéteres offerte 

 obgervaverim. Speciminibus Herbariorum mancis decepti, plurimi Sargàssorum descripto- 

 res, inter caulem proprium et rachides ramorum haud distinguentes, eos cliaractcres cauli 

 trihuerunt, ipiibus rachides ramorum uno vel altero modo insignes obveniant. 



Folia Sargàssorum non tantum evolutione detinita a ramis ramùlisquej magis inde- Folia 

 tinite excrescentihus, différant, sed etiam ipsa sua forma, cum foliis superiorum plantarum 

 sa-pius congruente, tacilius cognoscantur: mine (S. Peronii, S. sôabtipes.) phyllodiiformia, 

 lamina évidentes vertieali, marginem raehidi advertente, praedita; nunc (S. carton*) lamina 

 initio vertieali, torsione vero sensim perducta in laminani horizontalem conversa; nunc 

 1ère ab initio paginam unani superam, alteramque inferam pandunt. Sunt 1ère semper 

 petiolo proprio, at brevi affixa; dein per mediam laminani gerunt costam propriam, in 

 multis usque ad apicem continuatam, in aliis supra médium folii evanescentem, in paueis 

 externe vix conspicuam. In foliis dichotomis aut pinnatitidis rami costa- ad singulos 

 lohos plerumque exeunt. Venais latérales, a oosta margines versus exeuntes, in uulla 

 vidi. Margines foliorum raro omnino integerrimi, plerumque aut serrât i aut dentati, crenu- 

 lati aut undulati obveniunt. Functionibus foliorum deniuin perfunctis, singula quasi arti- 

 culatione, paulo supra basetn petioli ©rta, decidunt. parte basali ima persistente, aut cica- 

 tricula insertionem folii delapsi testante. 



l.t in plantis superiorihus diversissimas forma- foliorum depreheiiduntur, ita in Sar- 

 gassis folia formas varias induuntur ■ — linearia, lanceolata, oblonga, obovnla, rarius ovata, 

 vix umquam cor data aut reniformia obveniunt. In longe plurimis folia simpHcia manent, 

 in nonnullis dicliotoma aut pinnatifida, <piin innno querciformia vidi; nulla vero vidi foliis 

 rite pinnatis instructa, qualia potins in Speciebus Carpophylli et Cystophoras inveniantur. 

 Praster tonnas, quas normales dicerem foliorum, adsunt in nonnullis Speciebus folia tere- 

 liuscula aut angustissinie linearia, ramulos asmulantia, functionibus, ut putarem, vix sua 

 forma a ramulis dignoscenda. In paueis Speciebus folia generantur obliqua, partibus la- 

 mines utroque latere costas forma et latitudine iwasqualibus. Magnitudine easterum in di- 

 versis Speciebus admodum diversa folia obveniant: exstant Species exilitate partium in- 

 signes, in quibus folia maxinia vix polliçem asquant longitudine; sunt alias, in quibus folia 

 majora usque H pollicaria longitudine; alias quarum folia latiora polliçem œquant latitudine. 



