4 l. G. AGARDH, SPEGIES SARG/SSORUM AUSTRALIE. 



tione ramorum caulis proprius persistil brevis, diceres internodiis inevolutis sensim accre 

 scens, ;it crassitie auctus, teretiusculus et quoquoversum ramos emittens in pluriinis, 

 evidenter compressas et ;i uiargine crasso distiche nodosus in aliis, verrucis et nodis resi- 

 daa partium delapsarum sistentibas. Caule hoc abbreviato et. ni fallor, perermante, Sar- 

 gassa differre pato tain a Cystophoris, tarn a Carpophyllis, quorum caules, continuo 

 increscentes el totam frondem permeantes, quasi evolutione non interrupta excrescunt praî- 

 longi, Sicpe oinnino simplices, mine in ramos conformes paucos abeuntes '. In Sargassis, 

 quorum scatellam radicale pluribus caulibus pullulantibus obsitum vidi, hos caules sœpe 

 perbreves observavi, initio ovato-bulbiformes, dein fere conicos, plantas minores pleruin- 

 que sastinentes. In plarimis Speciebas Sargassoram caulem cum astate et crassitie et Br- 

 mitate augeri, per se fere patet. In S. longifolio, hodie a me ad Cavpophylli Genus relato, 

 caulis inferior non tantum admodum incrassatus, sed quoque fere regulariter tortas obvenit, 

 vicibus spirarum pluribus. Caulem hac sua torsdonis faoultate violentiam imdarum facilius 

 deflectere valere suspicor, adparata consimili in aliis nonnallis Facaceis et Laminarieis. 

 caale piano instractis, qaoqae obveniente ". 

 Rami <t ra- Ex siinuno apice caulis proprii l'ami sensim proveniuntj in plurimis (adultioribus) 



,.,,„,, jam ah origine transiormati et in rormam suam propriam excrescentes (lai». AI\ n); in 

 noiinullis inchoantur fere foliiformes et sub evolutione in ramos abeunt; in paucis inferiore 

 sua parte foliifbrmes permanent, superiore desinente in ramum, foliis vesiculis et reeepta- 

 culis fructuum obsitum (S. heteromorphum Tab. 1; S. halitrichum Tab. XIII). Kami, qui 

 sub eodem temporis spatio vigent, sunt plerumque pauciores; alii ex his praîoociôres et 

 niagis evoluti, fiant in superiore sua parte fructiferi, foliis demum paucioribus et minori- 

 bus siepe prœditi; alii ramorum, posterius evolvendi, breviores et adhuc stériles, at foliis 

 namerosis el sœpe majoribas scatentes. Àdultioribas et fructiferis ramis demum effoetis, 

 succrescunt juniores foliiferi et antehac stériles, novas generation.es fruotuum evolventes. 

 Si caulem proprium lente accrescentem, et quasi internodiis inevolutis sensim prolongatum, 

 atque perennantem jure quodam supra dixerim, fere contrarium dicere Lieeret de ramis, 

 qui et citius elongantur internodiis elongatis, et sua- vitœ curriculura conficiunt sub breviori 

 temporis spatio; moribundi aliis ramis excresoentibus locum concessuri. In Sargassis igitur 

 caules et ramos invicem sese habere putarem ut caules subterranei et superî plantarum 

 perennantiuin, quas radiée multicipite instructas olim dixerunt ''. 



lîachides ramorum in Sargassis vario respectu a caule differre, in nniltis speciebus 

 es1 evidentissimum. In tionnullis (Sarg. Peronii et affinib.), quas rachides ramorum folia- 



1 01) caules istos, mole sua sœpc iugentea Carpophyllis opus esse plexu illn tibroso radicali, transt'onna- 

 tioue ramorum innmorum orto, forsan jure quodam assuraere licet, adnuente adparatu consimili in quibusdara aliis 

 \liii~ iimlc ingentibus (Macrocystidis speciebus et aliis Laminarieis) quoque obveniente. Plantas Sargassorum, 

 contra, ui plurimum multo minores, facilius fcenei'i crederes scutello sut) radicali, rupibus arête stdrraeEente. 



- In Speciebus Marginaricu, in Phyllospora comosa, in Carpophyllis (<'. phyllanthus et (■'. masuhalo'- 

 cevpus) in Laminaria bulbosa stipites complanati supra radicem sunt constanter semel aut bis torti (/• Ay. 

 Morph. Florid. />. Il) 



•' Comparatis nuraerosis speciebus Cystopborée, in i|iiil>us folia s'eu ramuli rarnique defuucti paulo supra 

 ba8em brevem persisteutera singuli quasi articulatione solvuntur, sceletum linquentes scalariformem, née non spe- 

 eielms Sargassorum quas ramulis retrofractis insignes considerarunt, \i\ dubitandum raihi videtur, ramos Sargas- 

 sorum singulos (defunctos) deraum dejectos fieri. .l'iinulantur hoc modo Frondes défunctas in multis Filicibus, 

 ramulosque i nnullis arboribus, qui quasi nimii qtiotanuis dejiciuntur. 



