KONGL. SV. VET. AKADKMIKNS HANJMJNGAR. HAN1). 23. N:o 3. S.'l 



supcriora folia (in rachidibus sterilibus) ad divisionem prona, et plura pinnatiiida; supcriora 

 folia in rachidibus fructiferis cum iis S. carpophylli magis conveniunt, al sunl quoad suam 

 latitudinern breviora e1 cryptostomatibus magis inordinatis instructa. Caeterura receptacula 

 paulisper compressa videre credidi, saepe quoque spinulis paucis instructa. 



55. S. fissifolium {Moi. Mon. p. 9) rachidibus ramorum filiformibus sœpe lœvissi- 

 niis, foliis lanceolato-linearibus acuminatis serratis costatis, inferioribus praelongis, superiori- 

 busque sa>pe pinnatifidis, plurimis cryptostomatum hiantiura série instructis, vesiculis in 

 petiolo teretiusculo ipsarum longitudine sphaericis, receptaculis adultipribus in raçhide fer- 

 tili vix prolongata adparenter cymosis teretiusculis, raniis lancoideis inermibus. Tab. XXV iv. 

 Hab. ad oras calidiores Novae Hollandise: Hervey bay (Kilner!). 



Kquidem dubitavi utruin hanc Speciem ad Cyraosas referre deberera, an inter Species 

 Carpophylleas eandein enumerarem. Specimina nimirum fructifera, quai vidi, gerunt re- 

 ceptacula fere omnia adultiora, ita ut de antécédente evolutione certius statuere vix liceat. 

 Qualia receptacula vidi, constant fruticulo paulisper supra axillam a folio fulcrante emisso, 

 eymam referente, eujus rànii crassiusculi sunt ex ovato lancoidei. In nonnullis ejusmodi 

 fruticulis observavi receptacula plura una cum folio Uno alterove vel cum vesicula mixta. 

 Hinc eonjicere ausus suin Speciem esse cum S. flavicanti et S. carpophyllo potissimum 

 affinem. Planta rêvera videtur inter majores Eusargassorura, colore, nec non membranacea 

 tenuitate ad S. flavicantem accedens, c;uile et rachidibus nigrescentibus. Caulis communis 

 pollicaris teretiuseulus, quoquoversum paulisper nodosus. Folia inferiora 2 — 4-pollicaria 

 longitudine, vix 3-lineas latitudine superantia, distanter serrata aut integriuscula, supcriora 

 cryptostomatibus admodum conspicuis, unica fere utrinque série dispositis in foliis an- 

 gustioribus et supremis, magis sparsim dis}>ositis in latioribus. Folia caeterum saepius 

 quam in plurimis aliis, typice simplicifoliis, subdivisa obveniunt; nunc autem sunt prse- 

 cipue folia fulcrantia, quse ad divisionera prona videntur; nunc quoque folia fulcrantia 

 simplicia })erraanent. 



Jani antea raonui (Sp. AU), p. 339) locuni natalem hujus Speciei et apud Mertensiura, 

 qui raare Rubrum, et apud Agardhium, qui Teneriffam patriam hujus Speciei nuncuparunt, 

 erroneum indicatum fuisse. Formas fissifolias diversarum Specierum, quas e locis dictis 

 forsan habuerunt, Speciem propriam sistere putarunt, quara nomine Mertensiano desig- 

 nandain esse, facilius crediderunt. Mertens vero speciraen descriptura e Musœo Parisiensi 

 habuit, ut ex fragment© in Hb. Agardhiano asservato, ipsius manu inscripto, deducere 

 ausus aura. Cum hoc vero identica videtur planta in Musaeo Parisiensi et Nova Hollandia 

 occidentali allata, quaio hoc modo typicam plantain Speciei Mertensii sistere non dubi- 

 tarem. Postea quoque specimina ex Nova Hollandia subtropica lecta habui, cura planta 

 Mertensii eximie congruentia, quibus duoentibus characteres Speciei exarare conatus sum. 



•f* *r* Receptaculis ancipitibus {subangulatis) apice et maryinïbus membranaceis serrato- 



dentatis. 

 50. S. tenerrimuin J. Ag. Sj). p. 303. S. Campbellianum Grec. Alg. Orient, in Ann. 



and Maya:. Nat. Hist. 11, p. 274, pi. V; et Tram. Bot. Soc. JJJ, pi. VU. 

 In Oceano Indico. S'pcc. nostr. ex Bombay. 



