102 J. G. AGARDH, SPECIES SAK(iASS( iRFM AUSTRALIE. 



superatse; inferiores permagnas vidi, 3 — 4-lineas longas, superiores multo minores, c'aeterum 

 conformes. Ut in affinibus, inter partem inferiorern et superiorem conspicua videtur 

 differentia; in planta, superiore, quam 1. c. describere conatus sum, t'olia angustissime 

 linearia obveniunt, tamen potius compressa quam vere plana; in parte paulo inferiore 

 folia paucas lineas lata, anguste linearia. et integerrima, 3-pollices circiter longa, fere ener- 

 via, intra margines singulis seriebus cryptostomatum instructa. In partibus a me obser- 

 vatis, rachides ramorum fere filiformes adsunt, al compressas. Receptacula constant fruti- 

 culo axillari decoraposito-ramosissimo, ramis subdivaricatis teretiusculis obtusis. 



9Ï>. S. spathulwfolium J. Ag. Sp. p. 330. S. Swartzii car. hybrida et car. sub- 

 opposita Grun. in Piccon Alg. Eritr. (sec. specim!) 



In mari Indieu et mari Rubro inferiore. 



In planta, fertili folia fulcrantia formam cuneatam servant, qua nota hsec Species ;i 

 S. teretifolio dignoscatur; folia mine integerrima, mine dentata. 



100. 8. aquifolium {Turn. Hist. tab. 50) J. Ag. Sp. p. 330. Kiitz. Tab. Phyc. Vol. 



XI, tab. 3. S. herbaceum Kiitz. I. c. tab. 2 (planta junior)? S. obovatum Grec. 

 Alg. Orient, in Ann. and Mag. of Nat. Hist. III, p. 21b\ pi. JX et in Edinb. 

 Tram. S. densifolium car. subcompressa Grun. in Piccon Alg. Eritr. (planta fer- 

 tilis robustior)? S. virescens De Notar. (plant, junior). 



In mari Indico, sinu Persico et mari Rubro. 



Plantas supra eitatas proxime affines esse vix dubito; utrum vero ad eandem Spe- 

 ciem, an ad diversas pertineant, non a'<|iie liquet. Folia plus minus obovata, nervo sub- 

 evanescente percursa vero S. aquifolio characteristica putares, quo charactere quoque con- 

 venire videntur icônes citatœ, (pue S. aquifolium referunt. Tnrnerus in sua vesiculas 

 forsan niminni splnericas depinxit et reeeptacnla adhuc juniora; in pi. Kiïtzingii et Gre- 

 villei receptacula sat diversa; in illa ramis magis distractis, in hac coarctatis, quod an 

 ex &'tate diversa pendeat, dicere non auderem. Cœterum et in S. aquifolio et in S. her- 

 baceo costam foliorum percurrentem pinxit Kùtzing. In specimine a Kotscliy in sinu 

 Persico lecto, S. vulgare var. latifolium inscripto, quod S. herbaceum KùïZ. sistere puta- 

 rem, folia video costa evanescente percursa. 



101. S. pyriforme C. Ag. J. Ag. Sp. p. 325. 



In Archipelago Moluccarum. 



Folia inferiora linjns alia argute subserrata, alia dentibus minoribus instructa, sunt 

 paulisper magis elongata quam in S. aquifolio typica videntur; nervo autem evanescente 

 hsec quoque insignia. Superiora folia (ejusdem quoque ramuli) fere lanceolato-linearia et 

 fere ad apicem costata, nunc quoque subintegerrima. Vesiculœ adultiores evidentius ellip- 

 soideaa, juniores obovata 1 , petiolo ipsis multo breviore suffultœ, margine subdenticulato 

 nunc cinctte. Plantain sterilem tant u m vidi. 



