KONGL. SV. VET. AKADEMIENS HANDLINGAR. IJANP. 23. N:o 3. L07 



112. 8. pteropleuron (Grun. Novara tab. V, jiy. /). S. dentifolium Farlow. (non Tu m.) 



S. orientale (J. Ag. viser, olim). 



Ad oras Araericae foederatae. Kx Asia orientali liane lectam raihi olim perhi- 

 buerunt. (Lapsu quodam de loco natali?). 



Costa foliorum prominula et ssepe denticulata, modo S. dentifolii, haec a S. ba'ccifero 

 dignoscatur. Rachides ramorum nunc muriculatas; vesiculae quoque multo majores nunc 

 adsunt. Cryptostomata denique in nonnullis, quse vidi, unica série secus costam disposîta. 

 Sed una eum lus speciminibus, hoc modo diversis, alia adfuerunt, ex eodem loco, ni fallor, 

 leeta, in quibus characteres allati obsoletiores videntur, aut omnino deficiunt. Caulem 

 communem vidi pluripollicarem et teretiusculum, crassitie vix pennam columbinam supe- 

 rantem, residuis ramorum quoquoversum porrectis armatum. Receptacula cylindracea 

 ramoso-cymosa, verrucosa et inermia, qualia in S. baceifero obveniunt, née triquetro-pris- 

 matica et racemosa, <|ualia in S. dentifolio obvenire constat. Dixisse placet me hajc re- 

 ceptacula tantum vidisse in planta, quam S. orientale quondam dixi, utpote mihi ex Asia 

 orientali allatam pei'hibuerunt. Postea vidi specimina Americana eum prioribus mire eon- 

 gruentia, quare errorem de patria irrepsisse conjeci. In descriptione a Grunow data, 

 nonnulla surit (rami retrofracti, folia inferiora 2 — 4-glomerata) quae Speciei liaud conveni- 

 entia putarem. 



V 7 *P Cryptostomatibus magis conspicuis. 



113. S. Telephifolium (Turn. HisL tab. Oâ) J. Ay. Sp. p. 339. 



In Mari Rubro. 



Speeies, ni fallor, in collectionibus rara, et vix semper rite intellecta. Ut intelligatur, 

 vix sufhciat comparare iconem Turnerianam. (juaintmam eximiam; attendere opportet ad 

 ea, quae in descriptione adjecit: »textura gaudet singulari, cui duruni quiddam et rigidius- 

 eulnin vel in madefacta inest». Hac textura magnospere recedit a formis S. crispi, qiuc 

 âliquando foliorum forma similes, substantia vero membranacea admodum differunt. Prse- 

 terea has Speeies invicein dignoseantur cryptostomatibus in S. crispo parum conspicuis aut 

 f'ere nullis, duin in S. Telephifolio cryptostomata numerosa adsunt, si quoque in f'oliis 

 erassiuseulis minus adpareant. His insistens, magnopere dubito iconem Kiitzingianani 

 (Tab. Phycol. Vol. XI, tab. 3) rêvera ad S. Telephifolium referendam esse. 



Me nullum Spécimen bene fructiferum hujus Speciei vidisse eonfiteor. Nisi obstarent 

 receptacula inermia, proximam af'tinitatem S. Telephifolii inter Speeies S. crassifolio vicinas, 

 facilius quis quaereret. 



114. S. torviim (./. Ag. mscr.) rachidibus ramorum ab inia basi teretiuscuîis aut sub- 

 angulatis, superne dense murieulatis, ramulis densissime obtectis quoquoversum egredienti- 

 bus, foliis elliptico-oblongis denticulatis et crispis, cryptostomatibus sparsis, vesiculis in 

 j>etiolo latiusculo, ipsas longitudine 1ère asquante sphaericis, reeeptaeulis deeomposito-ra- 

 mosis, cymosis, ramis teretiuscuîis acuminatis verrucosis inermibus. Tab. XXIX v. 



Hab. ad oras calicliores Novœ Hollandiae. 



