110 .1. G. AGAKDH, SPECIES SAKGASSOKUM AUSTRALIE. 



delineavit, quas Species diversas constituere dubitarem. S. tenue K'dtz. Tab. Phyc. Vol. XI, 

 t<ih. 7, S. trachyphyllum, tab. 8^), S. integrifolium, tab. 14; S. dichocarpum, tab. 20, S. 

 cheriifolium, tab. 21, S. cymosum et S. rigidulum tab. 27, mihi oranino C. cymosi forma' 

 videntur. Pra^terea obvenit forma foliis multo angustioribus, tjuam nomine aS'. sténo phylli 

 in Mart. PL Crypt. Bras. tab. 5 depictam videas; et alia foliis inferioribus furcato-pin- 

 natifidis sœpe ludens, quam sub nomine S. ramifolium delineavit Kùtzing /. e. tab. 32. 

 Plurimas has formas eodem loco obvenire putarem; saltem iconibus sat convenientes plan- 

 tas ex Rio Janeiro, ubi planta frequens videtur, coram habeo. 



De forma, quam praecipue ad oras calidiores Africae obvenientem piato, me dnbiiun 

 haerere hoc loeo dictum vohii. Cum S. eymoso eonvenire videtur adspectu totiiis planta 1 , 

 foliis integriusculis quasi pruina obductis et cryptostomatibus obsoletis; magis ad S. vul- 

 gare tendit receptaculornm c)'mis brevioribns at magnopere eompositis, ramulis singulis a 

 l>asi latiore acnminatis. Hanc formam olim ad 8. lendigerum retuli, et sub hoc nomine 

 in Spec. Algarum p. 340 desciïpsi. Attamen Turnerianam iconem, quaa plantam primitns 

 sub nomine Fuci lendigeri descriptam refert, eu m nostra non bene eonvenire, jam eo 

 tempore animadverti. 



V V Cryptostomatibus sœpius prœsentibus, magis conapicuis. 



118. S. lendigerum L. et Tarn. Hist. Fuc. lab. 4b; Kïïtz. Tab. Phyc. Vol. XI, tab. 

 10 {non J. Agdh. S p.). 

 Ad insulas Oceani Atlantiei calidioris, in rupibus magis expositis (ad insulas 

 Bermuda, Farlow!) 



Species hujus noininis vera a reeentioribus Algologis vix eognita videtur. Adeunti 

 Species plantarum pateat Linnaeum recej)tacula hujus S]>eeiei ut fructus filiformes desorip- 

 sisse, dum in S. vulgari et S. linifolio vesiculas globosas fructum haruni constituere as- 

 sumserit, opinionem sequens eo tempore divulgatam; hinc S. lendigerum ut Speciem 

 distinctam propositam fuisse, haud quispiam miraret. Turnerus postea specimina ipsa 

 Linneana examinavit, cum lus vero nullam aliam, sibi eognitam, identicam dixit. Ipse 

 dubia attuli de planta, quam cum Linneana identicam assumere auderem. Kltzing icônes 

 Turnerianas tantuni reddidit. Patriam plantée Linnœanœ (insulam Adseensionis) a nullo 

 Algologo postea visitatam fuisse scio. At ad insulas ejusdem oceani, situ et expositione 

 consimiles, easdem plantas obvenire eonjieere liceret. Hinc plantam Linneanam inter 

 algas ad Insulas Bermuda lectas quoque obvenire posse, non aegre assumenduiu putavi. 



Attamen ut intelligatur Species Linneana, non tantuni icônes pictas Turneri compa- 

 rare oj)portet, sed etiani ad ea, quœ in descriptione dixit Turnerus: folia nimirum haud 

 semper integriuscula, ut in icône adpareant, sed margine serrato-dentata et cryptostomati- 

 bus munita expressis verbis dixit. In icône Turncriana reeeptacula fere totam superiorem 

 rami partem foliis denudatam occupant; hinc ramosa et paniculata facile crederes, licet 

 ubi magnitudine aucta, singula lancoidea videntur et parum ramosa, sua longitudinc folium 

 dimidium fere superantia. His characteribus specimina quaedam a Farlow in locis magis 

 expositis insularum Bermuda lecta, eximie congruere mihi adparucrunt; in his igitur veram 

 plantam Linneanam divinare ausus suin. 



