KONOL. SV. VKT. AKADEMIENS IIANDLIMJAl!. l'.ANI). 23. NîO 3. 1 1 ."> 



apicibus utrinque attenuatis (|ii;isi ambitu lancoideœ; in S, Jjinifolio receptacula singula, 

 velut rami receptaçulorum, <|ui adsunt, formam magis cylindraceam retinent. 



Conjunctis his receptaçulorum çharacteribus S. Salicifolium :i<l S. vulgare magis 

 accedit, S. Linifolium, contra, ad S. filipendula vario respectu proximum fere dicerem. 



122. S. Linifolium (Turn. ffîst tah. 168) J. Ag. Sp. p. 341 (excL forrnifl ad S. Salici- 

 folium pertinentibus). Kiïtz. Tab. Phycol. Vol. XI, tah. 24. 



In mari Adriatico vulgaris, forsan rarius in mediterrâneo obveniens. 



Dignoscatur haec Species cyma prolongata démuni in racemum aut paniculam abeunte, 

 ràchïde elongata sterili, sensim evoluta, ramos demum fertiles conjungente. Receptacula 

 singula ambitu lancoideo-cylindracea, crassiuscula et verrucosa, plus minus elongata, a 

 rachide saepe admodum patentia, subdivaricata. 



Pro diversitate loci natalis habitum quoque hujus plantse paulisper mutari putarem. 

 Plantain enim tum breviorem vidi admodum dense obsitam, rachidibus ramorum crassius- 

 culis firmis et muriculatis, foliisque latioribus magis lancéolatis, cymisque brevioribus 

 quasi contractas instructàm, tum aliam pluripedalem partibus magis dissitis insignem. 

 Illnin cura S. Salicifolio nimium convenire forsan facilius diceres; receptacula tamen forma 

 paulisper diffcrre putarem; liane a S. Salicifolio receptaçulorum çharacteribus magis distare 

 patet. Rêvera haec receptacula S. Linifolii adultiora ita differunt forma et dispositione, ut 

 diversam Speciem indicare haud a»gre judicantur, quasi ad Siliquosas transitum parantia. 



In parte inferiore planta 1 sa>pius vidi folia furcata aut sub-pinnatifîda; ejusmodi jam 

 in sua planta pinxit Donati (Stor. Mar. del. Advint. Tah. fV)\ quse Kûtzingio fuit S. Do- 

 nati ( Tah. Phyc. Vol. XI, tah. 23). In plurimis folia s mit margine minute denticulata, si 

 quoque nunc obsoletius; nunc fere integerrima dicenda. 



Tribus VI. Racemosœ receptaculis racemosis, nempe ramulo fructifero supra axillam 

 folii émergente 1 initio et apice subcymoso, inferne mox racemoso, singulis receptaculis in 

 pedicello proprio separatis, sensim racemum fructiferum formantibus. Tab. X — XII. Tab. 

 XXX— XXXI. 



4* Acinariae ramulo fertili axillari, saepe breviore, receptacula ambitu lancoideo-conica 



sustinente. 

 # Cryptostomatibus fere nullis. 



123. S. neurophorum (J. Ag. mscr.) caule teretiuseulo verrucoso, rachidibus ramorum 

 laevibus filiformibus subcompressis, foliis infimis angustissiine lancéolatis superioribusque 

 auguste linearibus subintegerrimis, costa prominula percurrente instructis, cryptostomatibus 

 fere nullis aut obsoletis, vesieulis in petiolo ipsas longitudine superante subspha^ricis, 

 plerumque rarioribus aut nullis, receptaculis in ramulo fertili breviore subracemosis tere- 

 tiusculis inermibus verrucosis, ambitu lancoideis. Tab. XXX i & il 



Sar g assura Sp. in Harv. Alg. Austr. c.rsi<'<-. n:o 25. 



Hah. ad oraa Novae Hollandiœ (New Sth. Wales, Harvej aliiqae). 

 K. Sv, \et. àknd. Handl. Bd. 23. N:o 3. 15 



