114 J. G. AOARDH, SPKCIKS SAKGA.SSORUM AUSTRALI/K. 



Cura fragmentis S. linearifolii, qualem hanc supra definire conatus siim, specimina 

 minus compléta hujus facilius confunderè lieet; specimina vero compléta dignoscantur 

 facillime. Dura eniin in S. linearifolio caulis primarius validus, incfassatus at evidenter 

 corapressus et distiche ramos emittens adest, caulis contra in S. neurophoro est multo 

 tenuior, pennara colurnbinara crassitie aequans, teretiusculus et quoquoversum verrucosus. 

 Raraos ex hoc caule apice emergontes pédales vidi (aut parum longiores) rachidibus 

 tenuioribus filiformibus aut laeviter corapressis instructos. Folia sesquipollicaria, nunc 2 — 

 3-pollicaria, pluriraa integerrima, alia dente uno aut altero munita, rarius subserrata, 

 costa promiuula et admodura conspicua percursa, crassiuscnla et firnia, cryptostomatibus 

 (singula utrinque série dispositis) vix observandis. Vesiculœ piso multo minores, diametro 

 latitudinem folii circiter arquante, in petiolo lineari, longitudine ipsas sœpe duplo aut 

 triple superante terminales sphœricse, muticae. Receptacula in raraulo axillari breviore 

 tiuraerosa, ambitu t'ere lancoidea, teretiuscula et inermia, singula subsiraplicia et suo pedi- 

 cello suffulta. Color exsiccatae nigrescens. 



Pra'ter formam descriptam, vesiculis instructam, quam paulo profundioris œquae pu- 

 tarem, specimina haud pauca vidi, quae in limite maris erescentia supposui; hinc breviora, 

 robustiora et vesiculis destituta. Aliquando in lus vidi receptacula maturescentia suo 

 diametro usque 6-plo longiora (circiter 3-lineas longa) verrucoso-cylindracea obtusa et 

 utrinque 1ère aeque attenuata, dum in forma primaria supra descripta vix sesquilineam 

 longitudine superant; quod utrum evolutionis gradu pendeat, an varietates sisterent diver- 

 ses, raihi adhuc incertura manet. In hac forma breviore, quam S. nanum initio nomi- 

 navi, vidi caules plures ex eodem disco radicali surgentes, juniores conicos, adultiores 

 li.isi conicos, superne elongatos teretiusculos nodosos; et ab Iris rachides ramorum pro- 

 veniunt 6 — 8-pollicares, paulisper firmiores et exsiccatione subangulatae, ramulis vero nullo 

 modo retrofractis. Folia planta' inferioris et sterilis sunt angustissime lanceolata, superiora 

 omnino linearia, alia et plurima simplicia, alia furcata, nonnulla usque 3-pollicaria. 



Comparata tota planta S. neurophorum a S. linearifolio certe longe distat; si vero 

 fragmenta, qualia in Herbariis saepius adsunt, tantum comparanda liabeas, haec aegerrime 

 invicera dignoscantur. Quin immo specimina S. neurophori coram habeo, quœ in plantain 

 Turneri ita quadrant, ut identicas vix dubitares. Vesiculis carere de sua planta statuit 

 Turner; in specirainibus, quœ ad S. linearifoliura retuli, rarissime vesiculam vidi et hanc 

 infra apicem folioli inflatam; in S. neurophoro tu m formas vesiculis destitatas, tum aliis 

 vesiculis instructas vidi. 



# ; ( 'ryptostomatibtis plus minus conspicuis, secus costani utrinque unira série dispositis. 

 if Vesiculis obovato-ellipticis in petiolo nunc ipsis longiore. 



124. S. acinaria {Tarn. Eist. tab. 49) J. Ag. Sp. p. 332. Kiïtz. Tab. Phycol. Vol. 

 XI, tab. 17. /S', affine Grev. mnscr. in llb Hooker. 



In Oceano Indico; in mari rubro inferiore. 



Ad ca, quœ 1. c. dixi de diversitate Specierum, quas nomine S* acinariae nuncuparunt, 

 hodie referre sufficiat. Iconera citatam Kiïtzingii Speciem Turnerianam sistere suspicor. 

 Praeterea vidi plantain ex mari Coreano, S. acinariœ similem, rachidibus vero ramorum 



