KONGL. SV. VET. AKÀDEMIENS HANDLINGAR. 15ANI). 23. N:o 3. 117 



130. S. spinuligerum (Sond. Alg. Preiss. />. 14) rachîdibus ramorum firmioribus sub- 



angulatis, junioribus saepe spinuligeris, foliis dostatis, superioribus utrinque série cVypto- 



stomatura instructis lanceolatis serrato-dentatis aut hâargine inœqualibus, iiàferioribus la- 



tioribus, cryptostomatibus sparsis, vesiculis sphaericis mutieis, receptaculis in raraulo fertili 



elongato racemosis teretiusculis inermibus lancoideis. Tab. XXXI i et n. 



liai), ad oras Novas Eollandise tum occidentales et australes, tum orientales; usque ad Novam Zelati- 

 diam descendens. 



Inter Species Nova' Hollandiae, quas magis vulgares considerarùnt, haec forsan nume- 

 randa, vix vero inter rnelius cognitas. Ipsam Speciem Sonderianam ex fragmentis, béné- 

 vole mihi missis, quae cuin speciminibus numerosis magis completis coinpafaré mihi lieuit, 

 recognoscere eredidi. His vero suadentibus nec ramos subretrofrabtos dicerem, nec costam 

 foliorum infra apicem evanescentern; cryptostomata sparsa tantum in foliis inferioribus ut 

 plurimum vidi. Miruni quod ha3C Species nec in Tab. Phycol. Kiîtzingiî illustrata obvenit, 

 nec eam a Harveyo collectam scio, aut descriptani. Babitum Speeiei f'ere dicerem magis 

 congruentem cum eo, quem 8. vulgari tribuere consueverunt — et hinc Speciem siccis 

 pedibus prœtermissam fuisse, forsan quispiam conjiceret. Speciem tamen, accuratius exa - 

 minatam, esse sat diversam facilius jjatet. Rachides saepe muriculatas obvenire, ipso noinine 

 forsan indicatum voluit Sonder. Folia planta- inferioris et sterilis saepe surit latiora et 

 undulata, superiora nunc serrato-dentata, nunc magis integriuscula. Receptaculorurn vero 

 formam et dispositionem inter characteres Speeiei potissimum noininarem; si enim hœ 

 qnoque a Sondero dicuntur oaggregata subramosa ut in S. vulgari»; et si sub juniori 

 stadio talia adpareant (pialia ita descripta fuerunt, tamen longe abest (juin his verbis 

 rite descripta fuissent. Matura sunt pedicello brevi suffulta, singula 2 — 3-lineas longa- 

 inferne crassiora, apicem versus attenuata, ipsorum diametro circiter 4-plo longiora, ara- 

 bitu lancoidea aut sub-conica, parte ima receptaculi hoc modo a pedicello multo tenuiore 

 facilius distincta. Pluribus ejusmodi receptaculis in ramulo brevi axillari conjunctis, race- 

 iiiiiin démuni efficiunt breveni, qualem in aliis Speciebus Novœ Hollandite. quas hoc loco 

 proximas posui, quoque obvenire, jam supra indicavi. Hac igitur forma receptaculorum 

 S. spinuligerum multo magis cum S. neurophoro et S. acinaria eonvenit, quam cum S- 

 vulgari ejusque proximis Speciebus. 



Sonder, praeter formam principalem Speeiei, varietatem fi crispai uni nuncupavit, 

 quam quoque recognoscere eredidi in nonnullis mihi ex Nova Hollandia niissis. Rachides 

 ramorum in hac forma multo magis muriculatas, folia inaequaliter incisa et crispata, nunc 

 spinuligera observavi; sed receptacula quoad formam et dispositionem vix abludentia ab 

 iis, (pue Speeiei characteristica supra descripsi. 



Addere vero placet alias esse formas Nova- Hollandia' quoque spinuligeras, quas pro 

 vera Specie Sonderiana habitas fuisse suspicor; lias caute dignoscendas esse, patet. 



+ + Olandularia? ramulo fertili axillari sœpe breviore, receptacula ambitu 1ère cy- 

 lindracea sustinente. Plantae exilitate partium insignes, saepe glahdulis promi- 

 nulis instructa'. Receptacula inferiora racemi, nunc ad divisionem prona aut 

 gerunt superne vesiciilam, aut superne furcatà obveniant. 



