56 



FUCUS Ru BEN s. Tab. xix. 



LXXVI. F. fronde membraiiacea, sub-catenato-prolifera ; fo- 

 ins versus basin angustis, ad apices latioribiis ; apicibus 

 obtuse furcatis ; marginibus crispis. Lighff. t. 30. (proli- 

 fer.) Huds. 580. (crispus.) Gmel t. 22. Flor. Dan. t. 708. 

 (epiphylhis.) Turn. t. 42. Eiig. Bot. t. 1053. Jpp. F. n. 1. 



Linneo obsecuti D. D. Woodward et Goodenough aptissimum Fuci 

 hujus nonien triviale a D. Lightfoot impositum rejecerunt, quibus 

 assentiuntur, inviti Hcet, D. D. Turner et Sowerby. Habitus crescendi 

 est vere probfer sponte sua, sed praecipue post injurias. Raniificatio 

 maxime omnium irregularis et tortuosa, apicibus obtuse furcatis. Sub- 

 stantia tenuis et crispa valde, vernice quasi obducta. Fructificatio in 

 frondis pagina vere vivipara, unde Œderi nomen trivale. N. B. Haud 

 raro evenit plantam matrem sobole sua penitus obrui. 



Hab. pasàwi. 



a. portio frondis cum fructificatione auct. 



FUCUS AsPARAGoiDEs. Tab. xix. 



LXXVII. F. fronde sub-gelatinosa, tereti, ramosissima; ramulis 

 setaceis, brevibus, acutis; tuberculis pedunculatis, alter- 

 natim enatis. Âct. Linn. ii. t. 6. IVith. II7. Turn. t. 101. 

 Eng. Bot. t. 571. App. nost. A. n. 2. 



RamuH Fuci bujus tenuissimi sunt liabitusque crescendi perelegans 

 est : inferioribus fere longioribus, superioribus sensim dccrescentibus : 

 In arena vero projectus massam implicatam, gelatinosam exhibet nihil 



