33 



Fucus hiCy fœniculaceus Gmel. non tamen Linnei, raro occurrit. Spé- 

 cimen ex quo icon desumta, in Cornubia sese mihi obtulit. Frons 

 undique ramosa, ramulis filiformibus, densissime congestis et implicatis. 

 Tubercula terminalia, ex orbiculis seminum, aliis super alios, mucifluis, 

 seminiferis. Vid. t. 14. aa. 33. Color olivaceus. N.B. Affinitas maxima 

 cum F. fœniculaceo Act. Linn. ut ex descriptione patet. 



Var. (3. habitum F. ahrotonoidis quodammodo cxhibet, tuberculis vero 

 terminalibus et congestis, spina terminali, ut videra est tab. 18, ubi apex 

 depingitur. N. B. Species hsec in longum protensa est. F. mucronatus. 

 Syn. Fuc. 1. N. B. Adeo arcta rêvera est affinitas inter Fucos hos et 

 proxime subséquentes, ut non nisi ulteriore investigatione diversis anni 

 temporibus habita, discriminandi sint. Vid. iconem optimam. Eng. 

 Bot. tab. supradict. 



Hab. et. passwi. ^.juxta Padstow. Cornub. opp. Yarmuth. 



z, z, z. tab. xiv. Fruct. F. barbati, auct. 



FUCUS Abrotonifolius. Tab. xiv. 



XLIII. F. fronde filifornii, compressa, ramosissima ; tuberculis 

 mucifluis, versus apices, in axillis ramulorum; superne folio- 

 sis, per maturitatem seminiferis. L. S. PI. 1629. Huds. 

 575. Act. Linn. iii. 126. Turn. Syn. m. Eng. Bot. t. 

 2130. Lœjiing. H. S. Linn. Herb. Huds. D. Lambert. 



Var. /3. F. nodicaulis, fronde filiformi, ramosissima : ramis sub- 

 dichotomis, aequalibus ; vesiculis innatis ovalibus; ad axil- 

 las 3-angularibus : summitatibus mucronatis ; caule no- 

 doso. Ner. Brit. p. ult. (fseniculaceus.) Act. Linn. iii. 134. 

 Eng. Bot. t. 2169. (granulatus) L. Sp. PL 1629. With. 

 iv. 111. (nodicaulis) Tab. xviii. 



Var. y. F. concatenatus (F. fœniculaceus. Act. Linn. iii. 134.) 



