17 



biculis seminum immixtis, pcr totani longitudincm cernuntur. Basis 

 plantae stipitata, pezizœ-formis, ex cujus medio cxit caulis unicus, quan- 

 doque 2. In stagnis profundis, et in portubus aliquando 10 pedalem lon- 

 gitudincm attingit. Fructificatio similis quoad tubercula, orbiculos se- 

 minum, et mucum reticulatum, F.vesiculosi &c. Omitto varietates a D. 

 Turn. observatas ; an sint potius naturae lusus ? 

 Hab. passim. 



g. frondis sectio auct. cum fruct. 



FUCUS FiLUM. Tab. xi. 



XXII. F. fronde cartilaginea siniplicissima, intorta, elastica, 

 longissinia ; subtus atteiniata; intus mucosa. Lin/i. S. PL 

 1631. K. Si/n. 403. Huds. 587. Light 963. fflfh. 108. 

 Jet. Li/ith iii. 193. GnieL 131. Flor. Dan. t. 821. Esp. 

 t. 22. Tun?. t. 86. Eng. Bot 2487. 



" Fucus teres, prœlongus, chordam referens," aptissime et Raio nomi- 

 natur: species haec quae chordam musicam structura et nitore, necnon 

 habitu tortuoso aemulatur. Caulis exilis e basi tenui cxit, sensim usque ad 

 pennam anserinam, formae minoris, excrescens. Mucus intus lucidissimus, 

 vasculosus, dissepimentis ad intervalla. Quod ad internam Fuci hujus 

 structuram observavit D. Turner ii. 38. plurimis, ut suspicor, commune 

 est, etsi pro tenuitate ramulorum, necnon opacitate cutis, haud facile de- 

 tegendum sit. In F". F. aculeato, ericoidi, pinastroidi, &c. interna confor- 

 matio partium similis sese offert. Certissime fructificationis indicia sese 

 mihi obtulere in investigando spccimina recentia quae in exsiccatis, 

 vel etiam postea maceratis, impossibile erit dctcgere; nec " vana quae 

 de liac disserui." Hist. Fuc. n. 38. nuperrime enim, ex quoprodiit TuR- 

 NERI descriptio, semina ista vel embryones seminum in superficie glo- 

 merati cernebantur, forma subrotunda, pedunculata. Eng. Bot. p. 



D 



\ 



