14 



FUCUS Articulatus. Tab. 



vm, 



XVIT. F. fronde sub-compressa, articiilata, sub-diaphana; ra- 

 mis oppositis, vel quandoque verticillatis. Hiids. (Ulvd) 

 569. Moris. Ox. t. xv. 8. Lighf. 959. PTith. iii. 240 

 Eng. Bot. t. 1574. Act. Linn. iii. 217. Turn. Syn. 383. 



Species affinis F. F. verticillato, kaliforrjd, et opuntia. E basi plana 

 assurgit caulis brevis, ramis oppositis; foliolis, vel potius articulis per 

 totam frondem oppositis, verticillatisve. Fructificatio in globulis im- 

 mersis in foliolis verticalibus 4"°. vel 6"°. ordine congestis. Altitudo fere 

 3-uncialis: color rosaceus. Species parasitica Fucorum majorum. 



Hab. passim. 



c. Apex cum tuberculis, auct. d. tuberculum max. auct. 



e. semina. f. fruct. diversa, auct. 



FUCUS Saccharinus. Tab. 



IX. 



XVIII. F. fronde simplici, transversim bullato, ensiformi ; sti- 

 pite rotundo, brevi; radiée divaricata. Gmel. t. 27- (fig. 

 interior.) Act. Linn. Var. /S. iii. 151. R. Syn. n. 39. n. 11. 

 Moris. Ox. 646. n. 3. Gunn. Nor. iii. 446. 12^. t. 7. Flor. 

 Dan. t. 416. Eng. Bot. (minor spec.) 1376. 



Var. jS. Fronde laevi, crasso, praelongo, stipitato. Act. Linn. iii. 

 151. Gmel. t. 28. Esp. le. t. 24. Turn. t. 163. 



Fucus hic " balteiformis, maximus," ut Raii verbis utar, occidenta- 

 lis Angliae littoris incola est. A^er. Brït. p. 31. Superficies glaberrima 



