specie adeo constanter inter se discrepant, respecta loci natalis habito, 

 ut aiisim affirmare plures adhuc specics sub titulo communi latcre, notis 

 ex habitu plantée, forma fructus, et dispositione vesiculorum posthac dig- 

 noscendas. 



Varietates quatuor solummodo enumeravi, notis discrirninis ex situ 

 vesicuiarum necnon et forma fructus sumptis ; in eximio tamen opère 

 amicissimi D. Turner, ubi nulla vesicuiarum ratio, absint necne, habita 

 est, haud minus septem occurrunt, innumera paene comitante synony- 

 morum caterva pp. 48-9. Inflatio frondis merito in hoc opère ut dis- 

 tinctio specifica rejicitur: fortuito quidem occurrit, etsi ut species dis- 

 tincta a Linn. et aliis sub nomine F. inflati enumeretur. 



a. Hab. passim, |3. in Devoniœ oris, y. passim, S. in Cornubia prope 

 Mopas in portu Falmuthi. 



a, Frons recens e semine. 



FUCUS DiGiTATus. Tab. 



m. 



III. F. fronde palmata; laciniis prselongis, apice acutioribus; 

 stirpe longa, tereti : basi ramosa. L. S. Nat. 815. Ger, 

 em. 1570. Lighff. 935. fFith. iii. 244. Turner, t. 162.^ 

 E)ig. Bot. t. 2274? Fuco giganfeo Imperati, p. 741. Esp. 

 t. 48-9. opt. 



Species haec, congenerum apud nos fere maxima, et, ut Raius apte dicit 

 respectu stipitis, " arborea," in argilloso maris fundo, radicibus validis 

 infixa, vim fluctuum sustentât, et hyemis tempore frequens in arena 

 projicitur. Caulis baculi, vel etiam arbusculi stipitis magnitudine 4 — 6 

 pedes longus, validas, sub-corneus, tenax, sursum attenuatus. Sum- 

 mitas caulis, fronde per-ampla crassa, profunde laciniata coronatur. 



B 2 



