FUCUS Serratus. Tab. i. 



T. F. fronde plana, dichotonia, ad apices tuberculata, com- 

 pressa ; vesiculis destituta. Linn. S. P. 1626. Moris. iii. 

 648. Jet. Linn. iii. 144. Lightf. 902. IFith. iii. 242. 

 Gmel 17. Evg. Bot.\22\. Esp. Ici. 5. 6. p. 23. Turn. 

 Hîst. Fuc. t. 90. 



Var. iS. latifolius. Gmel. p. 57- Turn. 



y. integer. 2^urn. Synops. Hab. Portreath Cornub. 

 ^. angustifolius. 



Planta haec, omnium vulgatissima, serraturis frondis ad marginem 

 facile dignoscitur. E basi subrotunda, subtus plana, saxo adhaerenti, ad 

 altitudinem pedalem, vel supra, assurgit. Habitus dichotomus, et divari- 

 catus: iatitudo foliorum sesquiuncialis, Costa folium percurrente: pe- 

 nicillis fibrarum, vel potius tubulorum, ordinatim despositis {vid. Prœf. 

 item tab. i.) Ineunte hyeme sum mitâtes foliorum turgescunt, tuberculi» 

 per totam earum superficiem nullo ordine congestis ; humore tenaci su- 

 perfusis. Color plantae fuscus, vel olivaceus, basim versus nigrescens: 

 fructus maturus, sub-lutcus. 



Hab. ad rupes passim. 



A. Portio fructus. b. Urceoli muciflui. 



A A. Orbiculus seminum. b b. — — max. aucti. 



