Analecta Algologica. 



III. De Génère Nemastomae ejusque formis diversis. 



71 



Haud paucas formas, certis quibusdam notis habitualibus congraentes, ad Genus 

 quoddara flalymenirc olim relatas fuisse constat, quas vero hbdie typos sistere di- 

 versorum Generum, quse ab Algologis recentioribus aune quin immo diversis farailiis 

 adnumerautur. Si uonnulla ejusmodi Gênera characteribus ita evidentibus hodie 

 distineta adpareant, ut nec de limitibus, nec de affinitate horuni Generum dubia 

 adesse videantur, sunt tamen alise formae, quœ aut characteribus minus couspicuis, 

 aut forsan difficilius intelligendis instructœ, de quarum affinitatibus aliae sint aliorum 

 opiniones. Inter Gênera hodierna, quibus ejusmodi formée ssepe collidentes adpa- 

 reant, tum ïlalymeniam, quale hoc Geuus hodie intelligendum putarem, tum Nema- 

 stomam aominarem, de quorum mutuis limitibus forsan dubitandum videretur, 

 prout aliis characteribus aliam vim tribuere placeat: utrum nimirum vera affinitate 

 junctas eas Species considerare opporteret, «puis habitualibus notis magis congru- 

 entes videamus, an posthabitis ejusmodi congruentiis Gênera Ihnitantur characte- 

 ribus aut a structura frondis, aut a partibus ïructiferis petitis, si quidem ejusmodi 

 sint. id quidem non omnibus hodiernis Algologis certum adparuisse puto. 



Quales limites horura Generum a me jamdudum ducti fuerunt, et Nemastomam 

 et Halymeniam comprehendere Species habitu sat diversas, neutiquam denegarem. 

 Quaeritur vero, me judice, anne in ipsa structura frondis aliquid inest, quod ad 

 habituales differentias procreandas sua conférât. Me ipsum quoque oh habituai ita 

 diversum in utroque Génère Sub-Genera plura assumsisse, quibus his differentiis 

 habitualibus satisfaciendum speravi ; at quo plures detegantur Species, facilius quo- 

 que Heri posse putarem, ut qui olim adparuerunt typi magis eonspicue diversi, hi 

 intermediis formis sensim detectis quoque adproximarentur. Ex altéra autem parte 

 facilius quoque tieri putarem dijudicatu, quinam sint characteres proprii, quibus 

 formée quasi collidentes dignoscantur facilius. 



Speciebus Nemastomse — quod ex ipso nomine Generi dato, insignitum volu- 

 issem — id characteristicum putavi ut fila peripherica frondis, verticaliter exeuntia, 

 articulis moniliformibus superpositis plus minus numerosis contesta, conjuncta ob- 

 venirent in stratum externum proprium, alia fila — stratum axile formantia — 

 circumcirca plus minus dense obtegens. Fila hujus strati exterioris nunc quidem 

 vidi invicem fere libéra intra mucum quasi solutum, quem ah iisdem quasi exsu- 

 datum forsan subponere liceret; nunc eadem intra mucum, quasi magis solide- 

 scentem conjuncta, in stratum magis firmiter conserens, quod plantam exsiccatam 

 reddere posse quin immo cartilagineam, assumere ausus sum. [psam nimirum, ut 

 ita dicam, structuram interiorem frondis eandem permanere putavi, sive muco magis 

 soluto cinctam, sive eodem magis solidescente aliœ Species aliam consistentiam 

 frondis générant. Nec hodie ipsius structuras differentiam aliam inter Species di- 

 versas, a me Generi adnumeratas, assumendam putavi 1 ). Differentias habituales 



l ) In Specie, quant sua structura Platomis pertinentem dicerem, observare credidi in plica 

 qnadam fortuits frondis, fila strati exterioris suis apicibus masris pnt°ntibus invicem discedere et 

 Acta lteg. Soc. Pkysiogr. Luad. T. X. 10 



