Analecta Algologica. 33 



Stipite plus minus elongato, ipso ramoso sterili, singulie 



ramis laminam Eertilem terminaient generantibue 59. ('•. papiu.os \ 



stipite brevi ipso complanato et a margine appendiculato 

 quasi immédiate in laminam obovatam expanso aune 

 simplicem, mine 2— 3-lobatam abeunte GO. G. Bini;hami.k *). 



nentem frondem ultra pedalem longitudine, liane vero superne in lobos geminos, invicem subdi- 

 vergentea divisam. Qualem liane cystocarpiis fertilem vidi, eandem dicerem offerre Speciem Gigar 

 tin;e ad G. grandifidam affinitate forsan proximam; et ita eandem sistere Speciem Papillatis perti- 

 nentem; colore atro-violaceo insignem; meminisse autem placet ad oras Californie obvenire [ridese 

 Speciem vario respecta cum G. exasperata congruentem. Hanc tamen esse propriam Iridese Spe- 

 ciem putavi, suadentibus cystocarpiis, diversa Gênera indicantibus. Oystocarpia saltim juniora 

 G. exaspérâtes esse appendicula mnnita, velut folia sterilia quoque nunc suis asperitatibus instructa 

 videre credidi. In Syst. Algar. C. Agardh Species qusedam enumeratur ex Cap. b. Spei, cujus frag 

 mentum, nomine Grateîoupice Hystrix inscriptum in Herb. adest, quod forsan qnispiam ad Gig. 

 exasperatam référendum putaverit. 



') In Gii/. papillosa, cujus characteres ab Auctoribus vis ita exhibitos putarem ut de affinitate 

 Speciei certum judicium ferre liceat, ipsam frondem simpliciusculam, cuneatam atque suis cysto 

 carpiis gigartinoideis subglobosis, supra utramque paginam sparsis dignoscendam hucusque cognitam 

 puto. Plantain hujus jnvenilem ima basi vidi snffultam stipitc conspicue tenuiore fere filiformi et 

 ramoso, singulis suis ramis in frondem cuneatam desinentilius. Ejusmodi stipitem ex nna parte 

 Speciei congruentiam cum Speciebus hoc loco proxime dispositis indicare, tum quoque differentiam 

 indieare inter ipsum stipitem sterilem et phylla fructifera, quae a collectoribus arrepta, in Her- 

 bariis obveniant sub forma frondis simpliciusculse fructiferse. 



a ) Sub nomine G. Binghamiae hodie novam gpeciem Gigartinae, pulchram et me judice sat 

 distinctam describere audeam, mihi olini ex S:ta Barbara a D:na Bingham missam, postea quoque 

 sub nomine G. radulae ab Eaton receptam. Hanc Speciem sistere sui juris, me judice dubitari 

 oequeat, et a vera G. radula capensi, et a Specie alia sub nomine G. radulae quoque ex California 

 distributa, admodum diversam. In G. Binghamise cujus Specimina tum juniora, vix longitudine ses 

 quipollicem superantia et latitudine lineas nonnullas sequantia, tum rite evoluta circiter 8 pollican'a 

 longitudine, et (ubi latissima) circiter 5 pollices lata vidi, frondem rite evolutam obovatam dicerem, 

 ima basi cuneata superne nunc in frondem rotundato apice obovatam, nunc in lobos conformes 

 validos (usque 3) subdivisam vidi; sterilem frondem atropurpuream vidi et membranaceam margine 

 insequalem paulisper grosse undulatam; adultiorem margine sensim paulisper quasi incrassato inte- 

 gerrimam, dein (ut putarem prout fructificationes parans) margine serrato et apiculis admodum 

 sparsis a pagina provenientibus instructam; demum tum ab ipsa frondis pagina, tum a margine in 

 appendiculis 1—2 lineas longis, cystocarpia gigartinoidea generans — in nostris tamen non admo- 

 dum numerosa. 



Quod vero mihi in hac Specie observanda praecipue characteristicum adparuit, tum ex ipsa 

 forma frondis evolutse obovata deducendnm putavi, et hanc formam eandem obvenire sive frondem 

 simplicem, sive in lobos suos validos subdivisam; tum evolutionis modum, quem secjui licuit in 

 fronde juvenili; supra sttpitem nimirum planum et sat elongatum, a margine apiculis paucis sparsis 

 munitum vidi frondem rite cuneatim expansam in ipsam laminam jnvenilem, fere forma lanceolata 

 instructam V l l>i ni longitudine 1 — 3 pollices parum superat ipsa frons); ut autem ulterius increscit 

 frondem superiorein fieri magis dilatatam et ad formam obovatam tendentem (in fronde 4 pollices 

 elongata conspicuam, et denique hanc formam retineri adhuc magis conspicuam in fronde 3—4 

 pollices lata, longitudine vix 8 pollices superante (in Specim. a me observatis). In Speciminibus 

 jam junioribus (praeter denticulos marginales) vidi lobum conspicue minorem sœpe provenientem 

 supra stipitem proprium, et hune sensim magis adscrescere et fieri magis conspicuum et cum ipsa 

 fronde conformem folia diversa caespitis comparanti adpareat; atque hoc modo oriri frondem 2—3- 

 fidam demum ssepe obvenientem. 



Quod autem ulterius in hac Specie mihi animadveitendum adparuit, in tendentia ad novas 

 liai tes generandas sat conspicua tum stipitis, tum ipsius frondis vidi; utpote hoc modo ah hac 



