30 J. Q. Àgardii. 



IV. Filis strati interioris sua dispositione frondem rite complanatam formantibus, nunc 

 fere apodam, nunc stipite plus minus évidente et vario modo in diversis formato 

 laminam terminaient, nunc minorem, nunc validam, aut integriusculam, aut vario 

 modo subdivi8am sustinente; cystocarpiis aut in fronde vix aliter mutata intume 

 8centibus, adparenter plus minus vage provenienlibus ; aut certo quodam loco frondis 

 generatis, aut in phyllis minutis, appendiculas frondis referentibus ; nunc in cysto- 

 carpium globosum innocuum intumescentibus ; sœpius in glandulis gigartinoideis, quasi 

 ab origine ad ea generanda formatis et demum quasi carpostomio terminali pertusis. 



Speeies hujus Sectionis Generis, frondis forma fere rite complanata instructas 

 dicerem, alio vero respectu, tum quoad ipsam formam frondis, ejusque magnitu- 

 dinein, tum quoad ramificationis normam et quoad colorem et consistentiam ad- 

 modum variam, sat diversas. Dum nonnullas videre licet fere rite apodas, plurimas 

 vidi stipite proprio instructas; et hune stipitem nunc brevissimum vidi, et vix ad 

 ulteriorem evolutionem tendentem, nunc ad novas partes generandas evidenter pro- 

 num. In frondibus hoc modo stipitatis ipsas quoque frondes secus margines infe- 

 riores in phylla propria marginalia ssepe exubérantes observare licet. Quin immo 

 Speeies obvenire, in quibus ipsum stipitem brevem et simplicem folio amplo ter- 

 minatum; at ipsum hoc folium circumcirca in folia conformia nova, quasi proli- 

 ficantia observare liceat (G. rubens J. Ag.), ita folium quasi pinnatim decompositum 

 mentientia. 



Existere vero quoque formas, in quibus ipse stipes primarius magis elongatus 

 adest et ipsa sua forma, ne dicam quoque suis functionibus, a propria fronde 

 distinctus obvenit. Qualem G. papillatam sœpius in Herbariis obvenientem novi, 

 talein eandem sistere frondem subeuneatam, quasi truncata basi instructam facile 

 diceres. Tn speciminibus autem hujus junioribus vidi frondem cuneatam suffultani 

 stipite filiformi, ipso ramoso. suis ramis singulis abeuntibus in frondem cuneatam. 

 Stipitem igitur suis ramis frondes singulas in ceespitem conjunctas continere, faci- 

 lius ita suspicaretur. Sin vero ita in hac Specie partes inferiores suo modo et suis 

 functionibus distinctas obvenire a fronde superiore et fructifera, nonne facilius quo- 

 que suspicandam videretur in aliis quoque Speciebus eandem obvenire posse diffe- 

 rentiam. Comparanti mihi Speciem illum admodum conspicuam, jamdudum a 

 Harvey sub nomine G. microphyllœ delineatam, tum numerosis suis phyllis radi- 

 calibus propriœ formas, tum paucis aliis et quoad formam et quoad functiones 

 diversis instructam, non potui quin his phyllis invicem diversis alias functiones 

 attribuendas esse suspicarer. Ut in Badulis, quas dixi, dubitari nequeat (saltim me 

 judice) alios ramulos cœspitis decompositi, pro tempore saltim inevolutos permanere, 

 aliis excrescentibus in frondem fructiferam, ita quoque in Gig. microphyUa alia 

 foliola inevoluUi permanere, dum alia excrescunt, magnitudine ita diversa, ut novis 

 suis functionibus et apta et his suffieientia obveniant. Quod igitur jaui supra de 



Diminua <;. Jardini, <ui quodam renpecti) rabaimUam dicerem. Quiiuiquaui igitur oaute digiioscen 

 dam, taiiieii in G atropurpurea Bpeeiem sui jaril retineudain putavi - latSI Ka.lulas suu cunipo 

 «itione majore froudiu iiiuigneiu, at evolutione partiuni fructifJcatiouia cougrueuteiu. 



