Analecta Algologica. *o 



quarum maxime conspicuam nornine proprio G. latisdmœ désignant. Ex Speciminibua 

 melius conservatis ejusmodi differentiam quoque obvenire mihi eo potius suspicau- 

 dam adparuisse dicerem, quum in alia Sectione Generis video Jiadulas. fronde inagis 

 planata distinctas, differre a formis fronde evidentius canaliculata instrnctas. 



Nec his tantum in forma frondis difîerenths subsistere characteres. quibns 

 Species mamillosse invicem différant, id mihi quoque assumendum adparuit. Diffe- 

 rentias nimirum obvenire non tantum in modo, externe quoque conspicuo, quo in 

 Speciebus modo dicto diversis cystocarpia proveniunt; in nonnullis nimirum pauca 

 et sparsiora, in aliis plurima; sed etiam quoad gradum, quo phylla minuta cysto- 

 carpiifera transmutant Species alise. 



Comparanti mihi boc respectu totam Seriem Gigartinarum, qualem hanc mihi 

 hodie cognitam puto, vix majorem et magis conspicuam differentiam inter omnes 

 Species diversas me vidisse puto, quam quse oritur ipso modo quo cystocarpia gène, 

 rant, nunc singula et plus minus sparsa, atque pro diversitate frondis ipsam suam 

 dispositionem et formam mutantia, dum in aliis proveniant. partem quasi novani 

 frondis formatura, glandulas olim sic dictas Gigartinoideas constituentia; has nimirum 

 glandulas video et quoad situm in fronde, et quoad propriam suam formam, et 

 quoad numerum quo proveniant ab unaquaque parte alia frondis abludentes — 

 ita easdem putarem jam ab initio quasi certum in finem creatas. Si in influais 

 Speciebus fere uniuscujusque typi hujus Generis, quoque ipsa cystocarpia vario 

 alio respectu diversa obveniant; eadem contra in Speciebus, quas tum totius Ge- 

 neris supremas, tum seepe in iis quas in singulis typis maxime evolutas lubenter 

 agnoscerem, cystocarpia provenientia video sub forma illa glandularum, nec potui 

 quin characterem Generis quendam principalem his attribuerem. His considéra- 

 tionibus ductus non potui quin agnoscerem ejusmodi characteribus, a situ et forma 

 et numéro cystocarpiorum deductis principalem quendam vim adscribendam esse ; 

 quod vero si assiuneretur nec potui quin. quoque Specie diversas putarem formas 

 eas Oceani paciflci (G. mamiUosam et G. ramosùssimam Eat.) quas, utpote forma ex- 

 teriore frondis consimiles, ad eandem Speciem referre diu consuevimus. 



Nisi magnopere fallor dictas Species diffère dicerem quoque quoad gradum. 

 quo ipsam partem, nucleum generantem transmutatam videas. Ipsas papillas in 

 Speciebus rite mamillosis esse plus minus elongatas, testantes putarem easdem a 

 foliolo quodam non rite transmutato generatas fuisse; hinc quoque easdem videre 

 liceat, plures in eadem ligula (ipsa quasi in nova phylla prolificante) adproximatas; 

 nunc aliis foliolis liguliformibus sterilibus, aliis cystocarpium infra apicem generan- 

 tibus quasi ex eodem puncto provenientibus (ita in Specie, G. Jardini nomine a me 

 descripta). Nunc et forsan seepius in fronde rite fructifera ipsius phylli transmutati 

 partem supremam sistere, quasi fornicatum tectum nuclei subglobosi. Utrum ab- 

 rupto hoc apice carpostomium formatur rite terminale, ut illud pinxit Harvey (in 

 Phyc. Brit.), an rêvera obliquum permaneat, id dijudicare non auderem. 



Mihi hoc modo formationem cystocarpii in G. mamiUosa explicanti, et cum 

 hac comparanti eam in G. papillata ejusque Speciebus proximis obvenientem, ad- 



Acta Eeg. Soc. Physiogr. Lnnd. T. X. 4 



