Analecta Algologica. 17 



Lncbcatas ciim suis proximia rite comparatae potius analogas, quain invicem 

 proximas, considerandas putarem. 



Speciem aliam, a me nomme G. leptorhynchos deecriptam, fcum raraificationis 

 aorma piunata, tum situ fructuum, quos ssepe vidi solitarios in sua pinna et apice 

 sterili pinna' superatos, boc modo quoque ad G. Teediî proxime accedentem putavi. 

 Dum vero rachides in G. Teedii nudse permadeut, liunt in G. leptorhynchos — velm 

 in pluribus aliis forsan ejusdem Typi Speciebus, papillis ab ipsa pagina provenien 

 tiltus demum deiisissiine obteeta*. et his sensiiu in novos rainellos, suo quoque Or- 

 dine cystoearpia gerentibus, totam plantain obtinere adspectum omnino diveraum, 

 — fere diceres Rhodom. Lycopdioidem suo habitu referentem — intelligere licet. 



Diversitatem ramincationis, quam inter plantain Bterilem et Eertilem Specierum, 

 (|uas in Pistiltatis obvenire statui; nonne liane quoque in aliis obvenire pos 

 quoque modo paulisper diverso perductam et in diversis Speciebus plus minus eon- 

 apicuam, ita Eorsan inquirendum videretux. Si in Specie Europea [G. Teedii) dense 

 piunata pinnas cystocarpiiferas sterilibus Bimiles videas, et ita totain plantam fer- 

 tilem a sterili vix aliter mutatam, quam evolutione cystocarpii, certo quodam loeo 

 ipsius pinnulaj provenientis putarea, nonne tamen aliter judicandum videretur sua- 

 dentibus aliis Speciebus, Europea? Speeiei proximis, quales nominarem G. lepto- 

 rhynchos, G. brachiatam, ex (juibus patere putarem plantam Eructiferam babitum 

 assumere sibi proprium evolutione ramorum, qui in eundem, ut videretur, finem 

 sœpe immenso numéro a rachide ipsa sterili et suo modo ramosa provenientes ad- 

 pareant. In nonnullis ejusmodi Speciebus non tantum ex marginibus Erondis sub- 

 compressœ ramulos cystocarpii feros generari, sed alios insuper provenire ex ipsis 

 paginibus rachidis; quaa insuper hune in finem quandoquidem dilatatas coniieeres, 

 quin immo nunc in frondem planain dilatatas vidi. 



Ob ipsam hanc evolutionem ramorum, proprium in finem provenientium, 

 lubenter equidem suspicarer G. Teedii et huic Speeiei proximas. quamquam habitu 

 a PistiUatis admodum diversas, si quoque bis non proxima affinitate junctas, tamen 

 certe analogas considerandas esse. 



Ut vero de mutua affinitate Specierum Gigartinse rite judicaretur, meminisse 

 placet n'on ex unica quadam Specie, suo forsan proprio modo plus minus abludente 

 ab aliis evoluta, sed ex tota quasi série Specierum plus minus conformium conji- 

 ciendum fere dicerem quibusnam aliis eandem potissimum adproximandam putares. 

 Et si boc modo coraparantur formée, non potui quin G/g. Teedii et Species huic 

 proximas, sistere seriem sibi propriam, quam infimis ejusdem formis suadentilms 

 adproximandam putarem Speciebus fronde cylindracea instructis, si quoque hanc 

 seriem in superioribus suis formis ad alios Typos tendere lubenter concederem. 

 Inter Species hoc modo divergentes ejusdem Generis alias aliter judicari debere, 

 t'acilius intelligatur. Sunt forsan qui conjieerent, ejusmodi formas, suis characte- 

 ribus collidentes, sistere indicia optima affinitatis Specierum totius Generis. 



Ipsum babitum frondis generari admodum diveraum, prout partes constituentes 

 uno aut altero modo aliter formata?, aut aliter dispositae obveniant, id quidem 



