Analecta Algologica. « 



pinnula forraari videntur [G. Chatwùtu); exstat denique Species Californica fere 

 eodem modo ab initio instituta, in qua vero denique ab ipsa facie rachidum — pin- 

 nulas generantiuin — novœ excrescere viderentur ejusmodi pinnarum séries plurima?, 

 babitum omnino diversam ejusmodi Speeiminibus tribuentes. Simili modo obve- 

 nire Species fronde plana instructif, in quibus frondes angustœ offerunt ramifica- 

 tionem rite dicbotomam ; at prœter lias typicas quasi frondes diebotomas observare 

 licet alia specimina a margine emittentia longas séries pionarum, quas demum 

 observare liceal cystocarpia générantes, aune Bingula, nunc plura, pro diversitate 

 Specieriun; ipsas pinnulas fruetiferas nunc videre licet alio modo parum mutatas, 

 nunc jam ab initio sub forma quodam modo mutata provenientes. Sunt quoque 

 inter Species bac ramificationis norma insignes alia?. in quibus ramificationis nor- 

 mam dietam primariam rite consevvatam observavi ; alias vero obvenire, in quibus 

 pinna? fructiferae quasi magis transformatai fere in ramulum propria? forma? (race- 

 niuin fere diceres) mutata? obveniaut; sunt denique Species, in quibus rachides sté- 

 riles complanaja? et distiebe pinnata? fiunt demum raraellis fruetiferis obsitse, quos 

 paginas planas obtegentes vi.li Mihi saltim. bas diversitates in Speciebus admodum 

 sua forma diversis observant!, evidentissimum adparuisse confiteor easdem certum 

 in Hnem generari. Quum in ramis dichotomis G. ptstUlatee cystocarpia nurnquam 

 generari vidi; pinnas vero oppositas ejusdem speciei rite evolutas demum fieri 

 cystocarpiiferas; et eaudem dispositionem et ordinem evolutionis tum in aliis Spe- 

 ciebus fronde conformi instructis. tum revenire in Speciebus, frondis forma pri- 

 maria plana instructis. mihi adparuisse confiteor ejusmodi diversitates uullo modo iudi- 

 care differentias fortuitas, nec ramificationis cujusdam vaga? indicia, sed multo potius 

 indicare congruentiam quandam ebaracterum, certum in finem creatam; nec potui 

 quin tota com parafa série mutationum, quam subeunt forma? fructifera? diversa?, 

 easdem fieri crederem ut cystocarpia crearentur, quam maxime numerosa in fronde 

 Gigartinarum — facilius rêvera quam in raultis aliis dissoluta 1 ); et ita ipsos ramos 

 fructiferos et fructificationi inservientes, et ejusdem sistere partes quasi proprias. 



Sin vero hoc modo cognita et iuterpretata structura in Speciebus. quas Geueri 

 Gigartinse typicas considerare opporteret. redeamus ad formam illam. sub nomine 

 G. raduUs diu eognitam. typicam vero hujus Speciei formam non judicaraus ex 

 Bpeciminibus a suo caespite disjunctis, qualia ha?c in littus rejecta. aut siue propria 

 cura a collectoribus arrepta obveniant, sed quaha specimina compléta banc Spe- 

 ciem monstrant, mihi quidem sat evidenter adparuisse putarem. hane plantain 

 Herbariorum tantum sistere lobum ca?spitis supremum. rite evolutum, aliis inevo- 

 lutis et basalibus, forsan aut posterius mox evolvendis. aut forsan sub sequente anno 

 ad partes fruetiferas generandas excrescentibus. Totum puto folium hoc validum 

 sistere partem frondis supremam fructiferom, quam cum ramis fruetiferis multi 



1 Meminisse placet Lamonrouxium Gencri suo Gigartinœ, praeter characteres ab ipsa forma 

 frnctmiin petites, attribuisse Erondem »snbetantia mucilaginosa et Bemipellucida repletam>; et hune 

 ch&racterem structura, suo modo definitam, a speciebus duabus typicis [Gig. acieidari et G. pistil- 

 lato) — ad oras Galliœ obvenientibus, haustum fuisse, forsan conjiciendum videretur. 



Acta Beg. Soe. Physiogr. Lund. T. X. 2 



